ନିଜେ ସହି ଭୋକ୍ ଶୋଷ୍ ଯେନ୍ ଲୋକ୍ ଦେସି କାହାର୍ ପେଟ୍ ପୂରେଇ ତାର୍ ହାତୁଁ ଖାଇଥିସି ଯେନ୍ ଲୋକ୍ ଗୁଡ଼େଁ ବି ପାର୍ସି ଖୁରେଇ ଇନ୍ତା ହେଇଛେ ସମିଆ ଇହାଦେ କେହି ନାଇଁକରେ ସ୍ବୀକାର୍ ଉପକାରୀ ଯେତେ ଚିହ୍ନାର୍ ଲୋକ୍କୁଁ କରୁଥିସି ଧିକ୍କାର୍ କଥା ତ ଭାଗ୍ସି ପବ୍ନେ ଉଡ଼ି ଲେଖା ରହିଥିସି ପଡ଼ି କେହି ନାଇଁମାନେ କାହାର୍ ବୋଲ୍ ଯେତେ ଛାଡ଼୍ଲେ ବି ରଡ଼ି ଶିକ୍ଷା ଶାସନ୍ ବିଚାର୍ ସାହିତ୍ୟ ହେଲାନ ଶବ୍ଦଖେଲ୍ ଭାବ୍ନା…
ସାରା ଦୁନିଆରେ ଆଜି ତଥାକଥିତ ଈଶ୍ୱର ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକଧର୍ମର କବଳରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ଅନେକ ସଚେତନ ମଣିଷ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି । କାରଣ, ଦିନକୁ ଦିନ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟାର ବିକାଶ ହେଉଥିବାରୁ, ତଥାକଥିତ ଐଶ୍ୱରୀୟ ଶକ୍ତି ଉପରୁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆସ୍ଥା ଓ ବିଶ୍ୱାସ କମ ହେବାକୁ ଲାଗିଛି । ମଣିଷ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସାଧନଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ସବୁ ପ୍ରକାର ସୁଖ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରୁଛି ।…
ସେମାନ୍କର୍ ସବୁ ମିଛ୍ମିଶା କଥା ଶୁନି ହଁସ୍ବାର୍ ସାହସ୍ ପୁଷିଛେଁ ବଲି ତ ସତ୍ କହୁଥିସିଁ ନାଇଁହୁଏଁ କେଭେଁ କର୍କଶ୍ ଶୁନି ସାର୍ଲେଁ ଶହେ ପଦ୍ କଥା କହିଦେସିଁ ପଦେ ଅଧେ କିଏ ପାଏସି ତହଁକ୍ ସେଠାନୁ କାହାକେ ସେଟା ବାଧେ ନାଇଁକରି କେଭେଁ ହିସାବ୍ ତାର୍ କଥା ଗନି ନାଇଁଜାନେ ଭାବ୍ନା ଫୁଟ୍ଲେ ହୁରୁଦ୍ ଭିତ୍ରେ ନାଇଁଟାକେଁ ଆର୍ ଛନେ ମନର୍ ଫସଲ୍ ଯେତେ ବି ହେସି ଦେସିଁ ସବୁଯାକ ବାଁଟି ଉସତ୍ ହେଇ ଶିଖ୍ଲିନ…
ମୋ ହୃଦୟ ଭିତରର ନିବୁଜ କୋର୍ଟ କଚେରୀରେ ତୁମେ ଏକ ଆସାମୀ ପ୍ରେମ ବ୍ୟାପାର ନେଇ ॥ ମନ ଅଧିକାରୀ ବିଚାର ସାରି ଆଦେଶ ଦେଲେ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡରେ ବନ୍ଦୀ କରିବାକୁ ରୁଦ୍ଧ ଏକ କୋଠରୀରେ ନିଜ ଛାତି ପଞ୍ଜିରା ଭିତରେ ॥ – ଆଶୁତୋଷ ମେହେର
ସେମାନଂକ ସବୁ ମିଛମିଶା କଥା ଶୁଣି ହସିବାର ସାହସ ପୋଷିଛିଁ ବୋଲି ସତ କହୁଥାଏଁ ହୁଏଁନାହିଢ଼ଁ କେବେ କର୍କଶ ଶୁଣି ସାରିଲେ ଶହେ ପଦ କଥା କହିଦିଏଁ ପଦେ ଅଧେ କିଏ ପାଇଥାଏ ଉତ୍ସାହ ତହିଁରୁ ଆଉ କାହାକୁ ତା ବାଧେ କରେଁନାହିଁ କେବେ ହିସାବ ତାର କଥା ଜାଣେନାହିଁ ଗଣି ଭାବନା ଫୁଟିଲେ ହୃଦୟ ଭିତରେ କହିଦିଏଁ ସେହି କ୍ଷଣି ମନର ଫସଲ ଯେତେ ବି ହୁଏ ଦିଏଁ ସବୁତକ ବାଂଟି ଆନଂଦିତ ହୋଇ ଶିଖିଲିଣି…
