ମାଆ ପଚାରଇ ଖାଇଛୁକି ନାହିଁ ମୁହଁ ଦେଖି ଚିହ୍ନେ ମନକୁ ସ୍ତ୍ରୀ ପଚାରଇ ଆଣିଛୁକି ନାହିଁ ଦରାଣ୍ଡି ପକାଏ ଧନକୁ । ସଭା ବସିଥିଲେ ପୁଅ ଭୁଲ କଲେ ପିତା ପୋତିଦିଏ ମୁଣ୍ଡକୁ କଳି କରୁଥିଲେ ଭାଇ ଆଗହୋଇ ବାହାରି ପଡ଼ଇ ଦାଣ୍ଡକୁ । ସହିଯାଏ ଦୁଃଖ ଭଉଣୀ ଆଗ୍ରହେ ଭାଇର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁକି ଭଉଣୀ ହାତରୁ ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧି ଭାଇ ହୁଅଇ ତା’ ଦେହ ଛାଇକି । ସ୍ୱାର୍ଥ ପଛେ ଧାଇଁ ସବୁ ଭୁଲିଗଲେ ସମ୍ପର୍କର ମାନ ରହେନି କହେ…
ହାତ ଧରି ମୁହିଁ ବାହା ହୋଇ ଅଛି ହେଇ ପାରିବିନି ପର ପୁଅ ବୋହୂ ସିନା ହେଲେ ନିରିଦୟ କରିଦେଲେ ସାତ ପର । ଦୁଃଖ ଯାତନାକୁ ଆପଣାର କରି କାଟିବା ଆମରି ଦିନ ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ, ତ୍ୟାଗ ବିଶ୍ୱାସ ଭରସା ରଖିବି ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ॥ ବିନତି କରୁଛି ଶୁଣହେ ଠାକୁରେ ସୁଖରେ ରଖିବ ତାଙ୍କୁ ଯାତନାରେ ଆମେ ରହିଛୁ ରହିବୁ ଭୁଲିବୁନି ସମ୍ପର୍କକୁ ॥
ଜୟ ଗିରନାରୀ… ଗିରନାର ବାବା କି …..ଜୟ ସବୁବର୍ଷ ଶୀତ ଆସିଲେ ମନେପଡ଼େ ବଣଭୋଜି, ପାର୍ଟି, ଆଉଟିଙ୍ଗ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି….. ନିଜ କର୍ମମୟ ଜୀବନରୁ କିଛି ଦିନର ଛୁଟିରେ ଟେନସନ ଦୂର କରି ପ୍ରକୃତି କୋଳରେ ହଜିଯିବାର ସ୍ବାଦ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଆରା । ସବୁବର୍ଷ ପରି କିଛି ଦିନର ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ଅଫିସର କିଛି ସାଙ୍ଗ ବାହାରିଲେ କୁଆଡ଼େ ଗୋଟେ ଯିବାପାଇଁ । କୁଆଡ଼େ ଗୋଟେ କହିଲେ, ପ୍ରକୃତ ଜାଗା ଜଣା ନଥାଏ, ପ୍ରଥମେ ଯିବା ଫାଇନାଲ ହୁଏ…
ବହିର୍ ସମିଆ ସରିବସ୍ଲାନ ବଁଚି ରହିଛେ ଲେଖା କାଗଜ୍ ଛାଡ଼ି ପର୍ଦା ଉପରେ ଦଉଛେ ଜହ ଦେଖା କେହି ନାଇଁପାରେ କେଭେଁ କରି ବହିର୍ ମୁଡ଼୍କାଟ୍ ଆକାର୍ ପ୍ରକାର୍ ବଦ୍ଲି ଗଲାନ ସେନ୍ତେଇ ଅଛେ ପାଠ୍ ଗୁଟେ ଠାନେ ଯେନ୍ ପାଠକ୍ ନୁର୍ସି ଭାବ୍ ବିଚାର୍ ଜ୍ଞାନ୍ ଯେନ୍ତେଇ ହଉ ପାଠ୍ ପାଏସି ବଢ୍ସି ତାହାର୍ ମାନ୍
ବହିର ଜମାନା ସରି ବସିଲାଣି ବଂଚି ରହିଛି ଲେଖା କାଗଜ ଛାଡ଼ି ପରଦା ଉପରେ ଦେଉଛି ବେଶି ଦେଖା କେହି ପାରିବନି କେବେ ବି କରି ବହି ମୁଂଡକାଟ ଆକାର ପ୍ରକାର ବଦଳି ଗଲାଣି ସେଇମିତି ଅଛି ପାଠ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ପାଠକ ଲୋଡ଼ିଲେ ଭାବ ବିଚାର ଜ୍ଞାନ ଯେମିତି ହେଉ ସେ ପାଠ ପାଇଥାଏ ବଢ଼ିଯାଏ ତା’ର ମାନ
