କବିତା ବିଭାଗ

କେତେ ଦିନକୁ ମନ
କବିତା
ନୂତନ କୁମାର ବେହେରା

କେତେ ଦିନକୁ ମନ

କେତେ ଦିନକୁ ମନ କରୁ ତୁ’ରେ ଗରବ କରମ ଘେନି ଫଳ ଦେଉଛିରେ ଦଇବ । ଖଳ ଅଳସୁଆ ହୋଇ ବିତାଉ ତୁ ଦିନ ଖଟ ପଲଙ୍କେ ଶୋଇ ଦେଖୁ ମିଛ ସପନ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ
କବିତା
ରୁଦ୍ର ନାରାୟଣ ଖଟୁଆ

ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ

ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନରେ ମନରେ ଥିବା ଅସୁମାରୀ ସ୍ୱପ୍ନଗୁଡ଼ାକ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେବାକୁ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି । ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ତୁମ ସହ କିଛି ଦିନ ତଳେ ଦେଖା କେଇପଦ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସ୍ମୃତି ଓ ସ୍ଥିତି
କବିତା
ବିଶ୍ୱଜିତ ଗାଇଗରିଆ

ସ୍ମୃତି ଓ ସ୍ଥିତି

ଜୀବନର ଶେଷ ସୋପାନରେ, ରହିଛି ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ… କେମିତି ଭୁଲିଲ ସେଇ ଅଭୁଲା ଦିନ, ମୋ ସୁନା ଧନ….. ପ୍ରେମ କରିଥିଲି ଭିଜିବା ପାଇଁକି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଲି ମୁଁ ଭାସି… କେମିତି ବଞ୍ଚିବି ଦୁନିଆ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା
କବିତା
ସୁଧାଂଶୁ ଦ୍ବିବେଦୀ

ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା

ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା ସତ୍ୟକୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ବି ଲୁଚେଇ ଦିଅନ୍ତି ସତ କହିଲେ ପାଗଳାମିର ଆକ୍ଷ୍ୟା ମିଳେ, ଯିଏ ନିଜ ଭୁଲ ପାଇଁ ସତ କୁହେ ନାହିଁ ସେ ହିଁ ଅନ୍ୟକୁ ଆରୋପ କରେ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ମରଣ କି ନ ଆସଇ
କବିତା
ସତ୍ୟ ନାରାୟଣ ପ୍ରଧାନ

ମରଣ କି ନ ଆସଇ

ଜଗତରେ କେହି କିବା ରହିଛି ଅମର, ଦେବ ଦାନବ ମାନବ ଅବା ଚକ୍ରଧର । ମରଣ କି ନ ଆସଇ ପାତାଳେ ଲୁଚିଲେ, କେ ବଞ୍ଚିବ କର୍ମଫଳୁ ଯେତେ ଖଞ୍ଚକଲେ । ଜନ୍ମିଥିଲେ ଚକ୍ରଧର

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଧନ
କବିତା
କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଟିପିରିଆ

ଧନ

ମୁଢ଼ ମନ କହେ ଏ ଧରାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟେ ପାସେ ଥିଲେ ଧନ । ଧନ ଯେ ଅଟନ୍ତି ମୋହ ଶୋକ ଦୁଃଖ ଅଟେ ଅନିଷ୍ଟ କାରଣ । ବନ୍ୟା ପ୍ଳାବିତ ସ୍ରୋତସ୍ୱିନୀ ସଦା

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ବାଲ୍ୟବିବାହ
କବିତା
ଶ୍ରୀନିବାସ ମହାଳିକ

ବାଲ୍ୟବିବାହ

ଆମ ସମାଜରେ ଝିଅଙ୍କୁ ଭାବନ୍ତି ପରିବାରର ଗୋଟେ ବୋଝ ତେଣୁ ବାଲ୍ୟକାଳୁ ବିବାହ ଦିଅନ୍ତି ନ ଭାବିକି ଆଗପଛ ॥ ବାପାମାଆ ଭାବନ୍ତି ବିବାହ ଦେଇକି ଦେଲେ ସେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାରି ଜାଣି ପାରନ୍ତିନି

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ
କବିତା
ଅବିନାଶ ବେହେରା

ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ

ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ, ଏକ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର, ଆମେ ଗଢ଼ିବାକୁ ସକ୍ଷମ, ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ନିଜର । ଆମେ ନହୁଁ କହା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ, ବ୍ୟସ୍ତ ଆମେ ସଦା, ନାହିଁ ଆମପାଶେ ବେଳ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ମାୟା
କବିତା
ଅଭିଲିପ୍ସା ସାହୁ

ମାୟା

ଥିଲା ଏ ନିରୀହ ସ୍ରୋତର ସମ୍ମୋହିତ ସାହା, ଥିଲା ଏ ଅଜ୍ଞାତ ସଂଭ୍ରମ ଅବିରତ ରାହା । ନ ଥିଲା କୁଶଭଦ୍ରା କୂଳେ ଦ୍ବିତୀୟ କିରଣ, ନିୟତି କୁଢ଼ାଇ ଦେଲା ବିଧୁରା ମରମ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସ୍ବାଧୀନ ପାଠକ
କବିତା
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ସ୍ବାଧୀନ ପାଠକ

କେବେ କେମିତି କିଣା ହୋଇଥାଏ ହଜାର ହଜାର ବହି କେଜାଣେ କେଉଁଠି ବଂଧାହୋଇ ଥାଆଂତି ସବୁ ରହି ମନ ଥିଲେ ବି ପାଠକ ଜଣେ ଗୋଟିଏ ବି ପାଏନାହିଁ ପାଠାଗାର୍‌ରୁ ଫେରି ଆସିଥାଏ ଖୁବ୍

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସାତଟି ଶିଖାଣ
କବିତା
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ସାତଟି ଶିଖାଣ

୧. ବଂଶ ଜାତି ଧର୍ମ ସଭିଏଁ ହାରିଲେ ଜିଣିଲା କାମ ଓ ସତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ନୀତି ସ୍ବଦେଶ ପ୍ରୀତି ବିଶ୍ବାସଭରା ତଥ୍ଯ ୨. ଗାଳି ଶୁଣି କେହି ଦବି ଯାଏନାହିଁ ସଭିଏଁ ପାରିଲେ ଦେଖି

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
କାହାକୁ ମୁଁ ସମାଜ କହେ?
କବିତା
ସୋନାଲି ପଣ୍ଡା

କାହାକୁ ମୁଁ ସମାଜ କହେ?

ଶିଶୁ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ହାତରେ, ଅସହାୟତାର ଇଟା ହୀନମନ୍ୟତାର ସିମେଣ୍ଟ ବୁହାଯାଇ ସଭ୍ୟ ସମାଜର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଏ ସେଇ ସଭ୍ୟତାରେ ପୁଣି, ଭବିଷ୍ୟତ ରାସ୍ତା କଡ଼ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ସଢ଼ୁଥାଏ ତା’କୁ ମୁଁ ମୋର ସମାଜ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »

କବିତା ବିଭାଗ

କେତେ ଦିନକୁ ମନ
କବିତା
ନୂତନ କୁମାର ବେହେରା

କେତେ ଦିନକୁ ମନ

କେତେ ଦିନକୁ ମନ କରୁ ତୁ’ରେ ଗରବ କରମ ଘେନି ଫଳ ଦେଉଛିରେ ଦଇବ । ଖଳ ଅଳସୁଆ ହୋଇ ବିତାଉ ତୁ ଦିନ ଖଟ ପଲଙ୍କେ ଶୋଇ ଦେଖୁ ମିଛ ସପନ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ
କବିତା
ରୁଦ୍ର ନାରାୟଣ ଖଟୁଆ

ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ

ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନରେ ମନରେ ଥିବା ଅସୁମାରୀ ସ୍ୱପ୍ନଗୁଡ଼ାକ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେବାକୁ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି । ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ତୁମ ସହ କିଛି ଦିନ ତଳେ ଦେଖା କେଇପଦ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସ୍ମୃତି ଓ ସ୍ଥିତି
କବିତା
ବିଶ୍ୱଜିତ ଗାଇଗରିଆ

ସ୍ମୃତି ଓ ସ୍ଥିତି

ଜୀବନର ଶେଷ ସୋପାନରେ, ରହିଛି ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ… କେମିତି ଭୁଲିଲ ସେଇ ଅଭୁଲା ଦିନ, ମୋ ସୁନା ଧନ….. ପ୍ରେମ କରିଥିଲି ଭିଜିବା ପାଇଁକି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଲି ମୁଁ ଭାସି… କେମିତି ବଞ୍ଚିବି ଦୁନିଆ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା
କବିତା
ସୁଧାଂଶୁ ଦ୍ବିବେଦୀ

ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା

ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା ସତ୍ୟକୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ବି ଲୁଚେଇ ଦିଅନ୍ତି ସତ କହିଲେ ପାଗଳାମିର ଆକ୍ଷ୍ୟା ମିଳେ, ଯିଏ ନିଜ ଭୁଲ ପାଇଁ ସତ କୁହେ ନାହିଁ ସେ ହିଁ ଅନ୍ୟକୁ ଆରୋପ କରେ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ମରଣ କି ନ ଆସଇ
କବିତା
ସତ୍ୟ ନାରାୟଣ ପ୍ରଧାନ

ମରଣ କି ନ ଆସଇ

ଜଗତରେ କେହି କିବା ରହିଛି ଅମର, ଦେବ ଦାନବ ମାନବ ଅବା ଚକ୍ରଧର । ମରଣ କି ନ ଆସଇ ପାତାଳେ ଲୁଚିଲେ, କେ ବଞ୍ଚିବ କର୍ମଫଳୁ ଯେତେ ଖଞ୍ଚକଲେ । ଜନ୍ମିଥିଲେ ଚକ୍ରଧର

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଧନ
କବିତା
କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଟିପିରିଆ

ଧନ

ମୁଢ଼ ମନ କହେ ଏ ଧରାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟେ ପାସେ ଥିଲେ ଧନ । ଧନ ଯେ ଅଟନ୍ତି ମୋହ ଶୋକ ଦୁଃଖ ଅଟେ ଅନିଷ୍ଟ କାରଣ । ବନ୍ୟା ପ୍ଳାବିତ ସ୍ରୋତସ୍ୱିନୀ ସଦା

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ବାଲ୍ୟବିବାହ
କବିତା
ଶ୍ରୀନିବାସ ମହାଳିକ

ବାଲ୍ୟବିବାହ

ଆମ ସମାଜରେ ଝିଅଙ୍କୁ ଭାବନ୍ତି ପରିବାରର ଗୋଟେ ବୋଝ ତେଣୁ ବାଲ୍ୟକାଳୁ ବିବାହ ଦିଅନ୍ତି ନ ଭାବିକି ଆଗପଛ ॥ ବାପାମାଆ ଭାବନ୍ତି ବିବାହ ଦେଇକି ଦେଲେ ସେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାରି ଜାଣି ପାରନ୍ତିନି

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ
କବିତା
ଅବିନାଶ ବେହେରା

ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ

ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ, ଏକ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର, ଆମେ ଗଢ଼ିବାକୁ ସକ୍ଷମ, ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ନିଜର । ଆମେ ନହୁଁ କହା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ, ବ୍ୟସ୍ତ ଆମେ ସଦା, ନାହିଁ ଆମପାଶେ ବେଳ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ମାୟା
କବିତା
ଅଭିଲିପ୍ସା ସାହୁ

ମାୟା

ଥିଲା ଏ ନିରୀହ ସ୍ରୋତର ସମ୍ମୋହିତ ସାହା, ଥିଲା ଏ ଅଜ୍ଞାତ ସଂଭ୍ରମ ଅବିରତ ରାହା । ନ ଥିଲା କୁଶଭଦ୍ରା କୂଳେ ଦ୍ବିତୀୟ କିରଣ, ନିୟତି କୁଢ଼ାଇ ଦେଲା ବିଧୁରା ମରମ ।

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସ୍ବାଧୀନ ପାଠକ
କବିତା
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ସ୍ବାଧୀନ ପାଠକ

କେବେ କେମିତି କିଣା ହୋଇଥାଏ ହଜାର ହଜାର ବହି କେଜାଣେ କେଉଁଠି ବଂଧାହୋଇ ଥାଆଂତି ସବୁ ରହି ମନ ଥିଲେ ବି ପାଠକ ଜଣେ ଗୋଟିଏ ବି ପାଏନାହିଁ ପାଠାଗାର୍‌ରୁ ଫେରି ଆସିଥାଏ ଖୁବ୍

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
ସାତଟି ଶିଖାଣ
କବିତା
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ତ୍ରିପାଠୀ

ସାତଟି ଶିଖାଣ

୧. ବଂଶ ଜାତି ଧର୍ମ ସଭିଏଁ ହାରିଲେ ଜିଣିଲା କାମ ଓ ସତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ନୀତି ସ୍ବଦେଶ ପ୍ରୀତି ବିଶ୍ବାସଭରା ତଥ୍ଯ ୨. ଗାଳି ଶୁଣି କେହି ଦବି ଯାଏନାହିଁ ସଭିଏଁ ପାରିଲେ ଦେଖି

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
କାହାକୁ ମୁଁ ସମାଜ କହେ?
କବିତା
ସୋନାଲି ପଣ୍ଡା

କାହାକୁ ମୁଁ ସମାଜ କହେ?

ଶିଶୁ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ହାତରେ, ଅସହାୟତାର ଇଟା ହୀନମନ୍ୟତାର ସିମେଣ୍ଟ ବୁହାଯାଇ ସଭ୍ୟ ସମାଜର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଏ ସେଇ ସଭ୍ୟତାରେ ପୁଣି, ଭବିଷ୍ୟତ ରାସ୍ତା କଡ଼ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ସଢ଼ୁଥାଏ ତା’କୁ ମୁଁ ମୋର ସମାଜ

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ »
Close Menu