କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ବାସ୍ତବତାର ଦ୍ଵାହିରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଛି ସୁନେଲି ସପନ.. କୁହୁଡ଼ି ଢେଉର ସୀମା ଲଙ୍ଘି ଲଙ୍ଘି ନିଜକୁ ଆବିଷ୍କାର କରିଛି ଏକ ବହଳ ଅନ୍ଧକାରୀ ଜଙ୍ଗଲରୁ.. ଯେଉଁଠୁ ଫେରିବା ଅନିଶ୍ଚୟ ଦିଗହରା ପଥିକଟେ ପରି ପର୍ବତାରୋହଣ କରି ଭୁଲି ସାରିଛି ଫେରିବାର ପଥ.. କଳା କଳା ଅନ୍ଧାରୀ ଜଙ୍ଗଲ ଗୋଡ଼ାଇ ଆସନ୍ତି ଖାଁ ଖାଁ ଗର୍ଜନର ନିସ୍ତବ୍ଧତା ଭାଙ୍ଗି.. ନିଶାଚର ପରି ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚନ କରି ନିଶ୍ୱାସର ବେଗ ମାପି ଚାଲନ୍ତି ଏ ଜଙ୍ଗଲୀ ଅନ୍ଧାର.. ପଥ ଭ୍ରମି ସାରିଛି…
ଆସ ନକରି ଉଛୁର ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଗଢ଼ିବାକୁ ବହୁବାର ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ସେ ବିଲୁଆ ଘର ଗାଇବା ଫୁସେଇବା ପାଇଁ- “ଥୁକଲ୍ ଥାକୁଲ୍ ଥା ମୋର୍ ଘର୍ ନା ଉଜୁର୍ ଭାଲୁର୍ ଘର୍ ଉଜରିଯା ।” କଥାଦିଅ ଚହଲିବନି ଆଦୌ ଏଥର ଚଗଲି ଓଠ ନଈ କୂଳେ ରୋକି ଦେବ ଲାଜରା ହସର ଜୁଆର । ତମେ ତ ଜାଣ, ତୁମଠୁ ବି ଆହୁରି ହସକୁରି ଏ ଅଝଟ ବାଲିକଣା ସବୁ ହସି ହସି ଏମିତି ହେବେ ବିଛି ଯେ’ ଥ…
ମୋ ବୋଉକୁ ଯିଏବି କଷ୍ଟ ଦିଏ, ମୋ ବୋଉ ତାକୁ ବେଶୀ ଭଲପାଏ । କାରଣ ମୋ ବୋଉ ଭାରି ଭଲ । ଯୈଥପରିବାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆପଣାର କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ, କାରଣ ମୋ ବୋଉ ଭାରି ଭଲ । କାହାର ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ଡହ ଡହ ତାତିରେ ଖାଲି ପାଦରେ ମନ୍ଦିର ଯାଏ, କାରଣ ମୋ ବୋଉ ଭାରି ଭଲ । ଘରର ସମସ୍ତେ ନଖାଇବା ଯାଏ ରୋଷେଇଘରକୁ ଜଗି ସେମିତି ବସିଥାଏ, କାରଣ ମୋ ବୋଉ…
ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ, କରୁଣା, ଅସରନ୍ତି ଆଶା ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଅପରାଜେୟତାର ଅମାପ, ଅଦମ୍ୟ ଭରସା ଅତୁଟ ଭାବ ବନ୍ଧନର ଚିର ସାଥୀ ପାଦେପାଦେ ପ୍ରଗତିର ପ୍ରେରଣା ସେ ତ ଭାଇ ଅନାୟସରେ ଅସମ୍ଭବକୁ ଆୟତ୍ତ କରିବାର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରତିଭା ଅୟୁତେ ଆଶା ଆନନ୍ଦର ଉଜ୍ୱଳ ସମ୍ଭାବନା ଯାହାଙ୍କ ଆଦର, ଆକଟ, ଆଦର୍ଶରେ ମହକିତ ହୁଏ ପ୍ରତିଟି ମୂହୁର୍ତ୍ତ ସେ ଭୂମିଠାରୁ ଭୂମାଯାଏଁ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ । ସୀମାହୀନ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ । ଦାଣ୍ଡରେ ଦମ୍ଭ ଦେଖାଇବାରେ ପ୍ରଛଦ ପଟର ମହାନୟକ ସେଇ ଭାଇ…
ସମୟର କାନଭାସ୍ରେ ଆଙ୍କି ମୁଁ ଚାଲିଛି ମୋ ଜୀବନର ଛବି । ଜନ୍ମରୁ ଆଜିଯାଏଁ ଆଙ୍କି ମୁଁ ଚାଲିଛି ଖାଲି ଆଙ୍କି ମୁଁ ଚାଲିଛି । ଆଉ କିଛି ଆଙ୍କିବାକୁ ରହିଛି ଯେ ବାକି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ସେହିଦିନ ଯେଉଁ ଦିନ ମୃତ୍ୟୁ ଆସି ନେଇଯିବ ଜୀବନର ବାକି ସବୁ କିଛି…..।୧। ମନ ଭରି ମନ ଖୋଲା ହସ ମୁଁ ହସିଛି କେବେ ପୁଣି ବୁକୁ ଫଟା କାନ୍ଦ ମୁଁ କାନ୍ଦିଚି କେବେ ବର୍ଷା ସାଥେ ମିଶି, କେବେ ନିରୋଳାରେ…
