ପ୍ରେମ ପକ୍ଷୀର ଯେ ଦୁଇଟି ଡେଣା ଏ ପାଖେ ପ୍ରେମିକ ଅନ୍ୟପାଖେ ଠିକଣା ॥ ଦୁହେଁ ଯେ ନିଜର ମନର ରୂପରେ କେଲି କହୁଥାନ୍ତି ହୃଦୟ ମନ୍ଦିରେ ॥ ପ୍ରେମିକା ମନର କଥା ପ୍ରେମିକକୁ ଜଣା ଆତ୍ମା

ତତେ ଉପହାର ଦେବା ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ, ମାଗିବୁ ଯଦି ଦେବି ଖାଲି ଅଯାଚିତ ପ୍ରେମ ଢାଳି, ବେଳେ ବେଳେ ଇଛା ହୁଏ ପାଲଟିଯା’ନ୍ତି ତୋ’ ପାଇଁ ନିର୍ଜୀବ କଣ୍ଢେଇଟିଏ, ପ୍ରତିକ୍ଷଣେ

ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ସରିଗଲା ଜାନୁଆରୀ ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ମାସ, ନବ ବର୍ଷର ଶୁଭେଚ୍ଛା ପତ୍ର ସାଥେ କେତେ ଅଭିନ୍ଦନ ପୁଣି ଅତିତର ରାଗରୁଷା… କେତେ ପିକ୍ନିକ୍ କେତେ ଷ୍ଟଡିଟୁର ପୁଣି, କେତେ ମଜା ମସ୍ତି…

କିଏ ତମେ? ମୁଁ ଜାଣେନା ତମକୁ । ତମେ କେବେ ସତରେ ଆସିନ ମୋ ସାମ୍ନାକୁ ସାରା ଦୁନିଆ ଶୋଇଗଲା ପରେ ପଲକଟେ ପାଇଁ ଆସ ସ୍ୱପ୍ନକୁ । ତମ ନା ଜାଣେନା, ଜାଣେନା ଠିକଣା ତଥାପି

ଚକୋଲେଟ୍ ତତେ ଦେବିନାହିଁ ପ୍ରିୟା ମନାକରିଛି ମୋ ବୋଉ ଚକୋଲେଟ୍ ତତେ ଦେଇଦେଲେ କାଳେ ତୁ ଦେଖାଇବୁ ମୋତେ ଭାଉ ମାନିଲି ନାହିଁ ମୁଁ ବୋଉର କଥା ତୋ ପ୍ରେମରେ ଗଲି ଭାସି ଜାଣି

ସକାଳ ସୁରୁଜେ ଦେଖିଛି ପ୍ରେମକୁ ଦେଖିଛି ମୁଁ ନଦୀ କୂଳେ, କେଡ଼େ ପବିତ୍ର ଯେ ରୂପଟି ତାହାର ହଜି ନାହିଁ କାଳ ବଳେ । ଦେଖିଛି ପ୍ରେମକୁ ସାଗର ବୁକୁରେ ଦେଖିଛି ମୁଁ ଆକାଶରେ, ବସନ୍ତ

କୁଆଁରୀ ଜୀବନେ ଆଣିଦିଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିବାହ ବନ୍ଧନେ ସିନ୍ଦୂର ହୁଏ ତା’ ଜୀବନ । ଟୋପାଏ ସିନ୍ଦୂର ମୂଲ୍ୟ ନାରୀ ପାଇଁ ଅମୂଲ୍ୟ ଜୀବନେ ଭରିଦେ ହସ ଖୁସି ବୈକୁଣ୍ଠ ତୁଲ୍ୟ । ଦୁଇ ହାତ ମନ

ଭଲ ପାଉଛି ତୁମକୁ ମୁହିଁ ଜୀବନଠାରୁ ବେଶୀ ତୁମେ କହିଲେ ଜୀବନ ଦେବି ସଜନୀ ହସି ହସି ତୁମକୁ ପାଇ ଧନ୍ୟ ମୁଁ ହେଲି ପ୍ରେମ ଗୀତିକା ଗାଇ ମୁଁ ହେଲି ତୁମ ଶ୍ୟାମଘନ,