ପ୍ରେମ ଅପ୍ଟିକସ୍ରେ ତୋ’ ପ୍ରେମ ଠିକ୍ ଆଲୋକର ରଶ୍ମି ପରି, ଅନନ୍ତ ଦୂରରେ ଥିଲେ ବି ତୁ କେନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇଥାଉ ଏକ ବାସ୍ତବ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପରି, ଫୋକୋସ୍ରେ, ଅବତଳ ମନ-ଦର୍ପଣରେ । ନିକଟତର ହୋଇ ତୁ ଅସିଯାଉ ଯେବେ ମୋ ହୃଦ ବ୍ୟାସାର୍ଦ୍ଧ ମଧ୍ୟକୁ, ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ତୋ’ ଛଳନା ବୋଳା ପ୍ରତିବିମ୍ବ ମୋ ହୃଦୟର ପଛକୁ, ତୁ ହାରିଯାଉ, ଅବାସ୍ତବ ଓ ଆଭାସୀ ରଙ୍ଗରେ । ସବୁ ଭୁଲି ଯେବେ ପ୍ରତିଶୃତ କରିବାକୁ ଯାଏ ତୋ’ ଛଳନାବୋଳା ରଶ୍ମିକୁ,…
ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଯେତେବେଳେ ଶିଶୁଟିର କୁଆଁ କୁଆଁ ଶବ୍ଦ ତା’ର ଜନ୍ମଦାତ୍ରି ଓ ତା’ର ପରିବାରର କାନରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ସମସ୍ତେ ଖୁସିରେ ବିଭୋର ହେଇଯା’ନ୍ତି । ପାରିବାର ମଧ୍ୟରେ ଖେଳି ଯାଇଥାଏ ଖୁସିର ଏକ ଅପୂର୍ବ ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ । ଠିକ୍ ସେହିପରି ମୋ ଜୀବନର ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଏହି ଢଙ୍ଗରେ ସାଜିତ । ଦୁଇ ହାଜର ଚାରି ମସିହା ଜୁଲାଇ ମାସରେ ମୋର ଜନ୍ମ । ମୋ ମାଆ କହୁଥିଲା ମୁଁ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ କୁଆଡ଼େ ସେ ସ୍ୱଭାବିକଠାରୁ ଅଧିକ ଖୁସି ହେଇଥିଲା ।…
ବରଷା ରାଣୀ କହୁଛି ଆଜି ଧରଣୀର ପାଦ ଛୁଇଁ, ଫେରି ଆସିଛି ମୁଁ ଆକାଶ ଛାଡ଼ି ଥରେ ମୋତେ ନିଅ କୋଳେଇ । ଆକାଶ ମୋତେ ଦେଲା ଦୂରେଇ ଆସିଛି ତୁମ କୋଳକୁ, ମନା କରିଲେ ଯିବି ମୁଁ କୁଆଡ଼େ ଟିକେ ଜାଗା ଦିଅ ନିଆଶ୍ରିକୁ । ପ୍ରେମ ଅନ୍ଧୁଣୀ ମୁଁ ବୁଝିପାରିଲିନି ଆକାଶର ଛଳନାକୁ, ନାରୀର ହୃଦୟ ତମେ ନ ବୁଝିେଲ ଆଉ କହିବି ଯାଇ କାହାକୁ । କହୁଛି ଶୁଣି ଧରଣୀ ରାଣୀ ବର୍ଷାକୁ କୋଳେଇ ନେଇ, ଯିଏ…
ଲୋକଟିର ହୋଇଲା ମରଣ ଅକାଳ ତା’ ମରଣର ମିଳୁନି କାରଣ କେତେ ଅନୁସନ୍ଧାନ ପରେ ଏବେ ହେଲା ଜାଣି ଏକ ସରକାରୀ ଦପ୍ତରରେ କାମ ହୋଇଗଲା ତା’ର ସେଥିପାଇଁ ଟଙ୍କାଟିଏ ବି ନେଲାନି କିରାଣୀ ସେ ପ୍ରଥମେ ଆଚମ୍ବିତ ହେଲା ବାସ୍, ତା’ ପରେ ତା’ ହାର୍ଟ ଫେଲ୍ କଲା । – ବିନୟ କୁମାର ଦାସ
ହେ ପ୍ରଭୁ ! ତୁମେ ପୁଣି ତିଆରିଲ କିଆଁ ଶୋଷଣକାରୀ ଆଉ ଉତ୍ପୀଡ଼କ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ତୁମେ ତ ଗଢ଼ି ଦେଇଥିଲ ସଂଖ୍ୟାହୀନ ମଶା ଛାରପୋକ କୁହ ପୁଣି, ଦଳ ଆଉ ରଙ୍ଗ ବଦଳୁଥିବା ନେତା ତୁମେ କାହିଁକି ଗଢ଼ିଲ ସେମିତି ଜୀବଟିଏ ଗଢ଼ି ନାମ ତା’ର ତ ଏଣ୍ଡୁଅ ଦେଇଥିଲ । – ବିନୟ କୁମାର ଦାସ
