କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ବଡ଼ ଠାକୁର ଗୋ ବଡ଼ ଦିଅଁ ତୁମେ ରଥଯାତ ତୁମ ବଡ଼ । ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଖି ଦେଖିବାକୁ ଧାଇଁ ଆସନ୍ତି ଭକ୍ତ ସମୁଦ୍ର ॥ ବରଷକେ ଥରେ ମିଳୁଛି ସୁଯୋଗ ଜଗା ରଥ ଭିଡ଼ିବାକୁ । କୋଟିଏ ଜନ୍ମର ପାପ ହେବ କ୍ଷୟ ଦେଖି ଜଗା ନୟନକୁ ॥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଆଖି ତୋ’ରରେ କାଳିଆ ଦେଖୁଛୁ ସଂସାର ଲୀଳା l କରି କରାଉଥାଉ ତୁହି ଜଗା ସବୁ ପରା ତୋରି ମାୟା ॥ ରଥଯାତ ଏକ ବାହାନା…
ଆଜି ଦୁଃଖର ମହାସମୁଦ୍ର ଅଛି ଡରିବାର ତୁମକୁ ତ ଜମା ବି ନାହିଁ ସୁଖକୁ ଆଣିବା ତୁମ ହାତରେ ଅଛି ପଛକୁ ଫେରିବାର ଜମା ବି ନାହିଁ ଆଜି ରାତି ଅଛି ଅନ୍ଧକାର କାଲି ସକାଳ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ ଆଜି ବାଟ ଅଛି ବହୁ ଦୂର ସେ ଖରାରେ ଛାଇ ନିଶ୍ଚୟ ମିଳିବ ଆଜି କର୍ମରେ ସବୁ ଖୁଣ ଅଛି କାଲିକୁ ସବୁ ନିଖୁଣ କରିବ ଆଜି ଆଖି ଓଦା ଅଛି କାଲି ଓଠରେ ହସ ଭରିବ…
ଆକାଶ ପରିକା ପ୍ରଶସ୍ତ ହୃଦୟ ଚମ୍ପା କଢ଼ି ପରି କର୍ମ, ସାଗରର ଢେଉ ନିର୍ବାକ ନିଶ୍ଚଳ କିଏ ବୁଝେ ତା’ର ମର୍ମ । କୁଳୁ କୁଳୁ ନାଦେ ବଣ ଝରଣା ସେ ତରୁ ଲତା ମାଳ ଛୁଇଁ, ଶୀତଳ ସମୀର ଶେଫାଳୀର ବାସ ବିତରିତ କରି ଦେଇ । ଅଝଟିଆ କେତେ ବରଷା ବିତାନ ନିର୍ଘାତ ସହିଛି ଅଙ୍ଗେ, ମୁରୁକି ହସଟେ ହସି ଦେଇ ସିଏ ଖେଳେ ଶସ୍ୟ ବିଲ ସଙ୍ଗେ । ଜହ୍ନି ଫୁଲ ପରି କୋମଳତା ମୁଖେ ହସ…
ବରଷକେ ଥରେ ଆସିଛି ରଜ, ଆଣିଛି ତା’ ସାଥେ କେତେ ମଉଜ । ନୂଆ ଆଷାଢ଼ ମୌସୁମୀ ଆଜି, କହିଦିଏ ରଜ ଆସିଛି ଆଜି । ଗାଆଁରୁ ସହର ସଭିଏଁ ସଜ, ପାଳିବେ ବୋଲିକି ପରବ ରଜ । ମହକି ଉଠୁଚି ସହର ପଲ୍ଲୀ, କୁଆଁରୀ ମନ ତ ପଡ଼େ ଉଛୁଳି । କୁଙ୍କୁମ କଜଳ ଚନ୍ଦନ ଚିତା, ପାଦକୁ ସୁନ୍ଦର ସରୁ ଅଳତା । ଗଭାରେ ଝୁଲାଇ ଫୁଲ ଗଜରା, ଜାଇ ଜୁଇ ମଲ୍ଲୀ ବାସରେ ଭରା । ନୂଆ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଯେତେ…
ଆସିଲାରେ ରଜ ମଉଜ ନେଇ କରୋନା ମହାମାରୀକୁ ହରେଇ ଚାଲରେ ବାଳାଏ ହୋଇବା ସଜ ଆଜି ପରା ରଜ ସଜବାଜ । ପାଦରେ ପାଉଁଜି ଆଉ ଅଳତା ହାତରେ ମେହେନ୍ଦି ସେ ନାଲି ଛିଟା ହାତରେ ବାଜୁ ଚୁଡ଼ି ରୁଣୁଝୁଣୁ ରଜ ଦୋଳି ଖାଲି ରାତିଟା ଗଣୁ । ରାତି ପାହିଲେ ପରା ପହିଲି ରଜ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ବଡ଼ ମଉଜ, ସଜବାଜ ହେଇ ଖେଳନ୍ତି ଦୋଳି ପାନ ସାଥେ ଗୀତ ଗାଇ କରନ୍ତି ମେଳି । କୋଳାହଳ ଆଜି ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ…
