ତୁମ ଛବି ଦେଖି ଆଜି ମୁ ଜୀଉଁଛି ଏଇ ସପ୍ନଭରା ନିଶାରାତି ମନକଥା ମୋର ପାରୁନି ମୁଁ କହି ତୁମକୁ କରୁଛି ବୋଲି ଗୋ ପ୍ରିତୀ ତୁମେ ତ ମୋର ଆଭିମାନିନୀ କିଆଁ ଲାଜୁଛ

ଏ ଆଖି ତୁମକୁ ଦେଖିଲା ପରେ ମନ କାହିଁକି ଝୁରେ ତୁମେ ବି ଅଜଣା ମୁଁ ବି ଅଜଣା ବସା ବାନ୍ଧିଦେଲ ହୃଦୟରେ ଏ ଆଖି ତୁମକୁ ଦେଖିଲା ପରେ… ମନ କାହିଁକି ଝୁରେ…

ବାପା ତୁମେ ମୋ ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳର ଉଦୁଉଦିଆ ଖରାରେ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ଝଙ୍କାଳିଆ ବରଗଛ ଛାଇ । ଥକ୍କାକୁ ଧକ୍କା ମାରିବାର ତୁମେ ତ ସାହାସ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଅସ୍ତିତ୍ଵହରା ଆଶା ଆଶଙ୍କାର ମୋ ଶୁଷ୍କ ମରୁଭୂମିରେ

ସବୁଥର ଭଳି ଏଥର ବି ବଦଳିଯିବ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରର ପୃଷ୍ଠା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସର କୋଳାହଳ ବିଦାୟଦେବ ପୁରୁଣା ବର୍ଷକୁ, ପୁରୁଣା ହେଇଯିବେ ଅସହିଷ୍ଣୁତା ଆଉ ଯେତେ ସବୁ ସମ୍ମାନ ପୁରସ୍କାର, ନୂଆ ସକାଳର ନବ ରବି ପୃଥିବୀକୁ

ନାରୀ ପାଇଁ ରାଜା କିଏ ପଚାରୁଛି ନାରୀ, କେଉଁ ରାଜା ଶାସନରେ ଅଛି ସେ ନିସ୍ତରି? କୌରବ ରାଜ ସଭାରେ ହୋଇଛି ଉଲଗ୍ନ, ପାଣ୍ଡବ ହାରିଛି ତାକୁ ହୋଇ ଜୁଆ ମଗ୍ନ । ରାବଣ ରାଜା

କାହାକୁ କହିବି କିଏ ଯେ ଶୁଣିବ କିଛି ତ ରହିନି ବାକି ଆଜି ବି ଜନନୀ, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଭଗିନୀ କାନ୍ଦେ ଲୁହ ଢୋକି-ଢୋକି ଭାବୁଚି କେହି ତ ଚିତ୍କାର ଶୁଣି, କରିବ କି ସତେ

କି ଲାଭ ମିଳିବ ଜାତି ଭେଦଭାବୁ ବୃଥାରେ କଳହ ହୋଇ, ନିଜନିଜ ମଧ୍ୟେ ହଣାକଟା ଯଦି ଜାତିଧର୍ମ କଥା ନେଇ ॥୧॥ ବିଶାଳ ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡରେ ଜନ୍ମି ବୁଝିକି ପାରୁଛ ନାହିଁ ସର୍ବପରିଶେଷେ ଆମେ

ରଜ ଆସିଛି ରଜ ଆସିଛି ଖେଳିବା ଆସ ଦୋଳି ପୋଖରୀ କୂଳେ ଆମ୍ବଡାଳେ ପଟା ଦୋଳିରେ ଝୁଲି କୁଙ୍କୁମ ବିନ୍ଦୁ କପାଳେ ତା’ର ନିନ୍ଦୁ ଥିଲା ଚନ୍ଦ୍ରହାର କଜଳ ଗାରେ ନୟନ ଲାଗେ ଖଞ୍ଜନାକ୍ଷୀ

ସେ ମିଛ କହୁଥିଲା ନିତି ନିତି ମୋତେ ଆଣିଦେବ ସରଗ ଶଶୀ ସେ ମିଛ କହୁଥିଲା ସବୁ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମୁଁ ଯଦି କାନ୍ଦୁଥିଲି ବେଶୀ । ସେ କହୁଥିଲା ତୁ କାହିଁକି ମରୁନୁ ମୁଁ ଯଦି

ବଡ଼ି ଭୋର୍‌ରୁ ବ୍ଲଡ୍ ପ୍ରେସର୍, ଡାଇବେଟିସ୍ ଓ ଠାକୁର ଆଲାରାମ୍ ସାଜି ନିଦରୁ ଉଠାନ୍ତି, ବୟସକୁ ଦୁଇ ପାଦ ପଛକୁ ଠେଲୁ ଠେଲୁ ରାସ୍ତାରେ ଭେଟ ହୁଅନ୍ତି ଦୁଇଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଣେ ଅସ୍ତ ଏବଂ

ଅଭିମାନ… ଲୁଚିଛି ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମୀୟତା ମିଛିମିଛିକା ରାଗରୁଷା କଥା କଟାକଟି ମନ ଫଟାଫଟି କଟି ପରେ ମିଟି । ଅଭିମାନ… ତେଜ୍ୟପୁତ୍ରର ଧମକ କୁଳାଙ୍ଗାର, ଅପଦାର୍ଥ ପରି ଗାଳି ପଛର ବିସ୍ତୃତ ସ୍ନେହ, ନନାଙ୍କ ଗାମୁଛାଠାରୁ

ଆହାଃ… କି ସ୍ପର୍ଶ ମୋ ପ୍ରିୟତମାର, ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରସସ୍ଥ ରାସ୍ତା, କାଠଯୋଡ଼ିରୁ ଶୀତୁଆ ପବନ । ମୋ ବାଇକ ପଛେ ତମେ, ଆଉ ତମ ବାହୁ ବନ୍ଧନ ॥ କଟକରୁ ଏକାମ୍ର, ଏଇନେ ସରିଯିବ । “ଏଇ…