ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଧରି ରଖିନି ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ସୁନ୍ଦରଙ୍କୁ ନା ସେ ରଖିଛି, କେତେ ଆସିଛନ୍ତି ଚାଲି ଯାଇଛନ୍ତି କାହା ବାଟକୁ ସେ ଚାହିଁନି । ଗୀତିକାରଙ୍କୁ ସେ ଧରିଛି ବକ୍ଷରେ ଚିତ୍ରକରଙ୍କୁ ବି ଧରିଛି, କନଭାସ ଚିତ୍ର,

ଦୁନିଆ ଜାଣିଛି ଦୁନିଆ ମାନିଛି ପ୍ରେମ ଯାଏ ନାହିଁ ମରି ତେବେ କୁହ କିଆଁ ମିଛଟାରେ ଆମେ ଦୁନିଆକୁ ଯିବା ଡରି ତୁମେ ଖାଲି ଭାବ ଭଲପାଇବାଟା ଆମ ପାଇଁ ମହାପାପ ମୁଁ କିନ୍ତୁ

ଧରାରେ ମକର ଆସେ ଧନୁ ପରେ ପରେ, କୃଷି ଭିତ୍ତିକ ପର୍ବ ଭାବେ ପାଳନ୍ତି ପୁରେ ପୁରେ । ସାରା ଭାରତରେ ପାଳନ୍ତି ଜାତି ଧର୍ମରେ ସର୍ବ, ରୋମାନ୍ ଇହୁଦୀମାନେ ବି ପାଳନ୍ତି ଏ ପର୍ବ ।

ବର୍ଷରେ ସେଇ ସମୟ, ଯେବେ ଦୂରତା କମେ ମୋର ଆଉ ବହିର ଏଥର ବୋଧେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପହଞ୍ଚ ଥିଲି, ଭୟଥିଲା ଏ ପରୀକ୍ଷା ଯେମିତି ହଷ୍ଟେଲ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ନ କରେ । ଦୁଇମାସ ବାକି,

ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ମାଘ ଆସିଲା । ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦେଖି ହସିଲା ॥ ମକର ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥିତି । ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଫୁଲାଏ ଛାତି ॥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ ମକର କ୍ରାନ୍ତି । ତେଣୁ ଏ ତିଥି

ଜୀବନ ଅଟଇ ଚୋରା ବାଲି ସମ ଚାଲିବାକୁ ହୁଏ ବହୁତ ବାଟ ଚାଲି ଚାଲି ପାଦ ଥକି ପଡ଼େ ସେତ ଲକ୍ଷ୍ୟହୀନ ସୀମା ଅଦେଖା ବାଟ ॥ କେତେ ଆଶା ସ୍ୱପ୍ନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ

ସବୁସ୍ଵପ୍ନ ସଜାଡ଼ି ରଖିଛି ମନତଳ କଁଅଳ ଶେଯରେ… ନିଜେ ନିଜ ଠିକଣା ହଜେଇ ହଜିଯିବି ମୁଁ ଭିଡ଼ ମଝିରେ… ସାଉଁଟିବି ତୁମ ମିଠା ସ୍ମୃତି ହୃଦୟର ଫରୁଆ ଭିତରେ… ଖୋଜୁଥିବି ତୁମ ହସ ବସି

ହେ ଈଶ୍ୱର ତୁମେ ପରା ଏ ଜଗତର ହର୍ତ୍ତା, କର୍ତ୍ତା ଦଇବ ବିଧାତା ତେବେ ତୁମ ସୃଷ୍ଟିରେ ଏ କି ବିବିଧତା? ନାରୀ ଆଉ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି କାହିଁକି ଏତେ ଭେଦଭାବତା?? ନାରୀ

ଭଲ ପାଇବାର ଅଭିନୟ କରି ମୋ ସାଥେ ଖେଳିଲୁ ଖେଳ ମନ ସାଥେ ମୋର ପ୍ରତାରଣା କଲୁ ଭାବିଲୁ ମତେ ଦୁର୍ବଳ । ଅନ୍ଧ ଭଳି ତତେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲି ବିଶ୍ୱାସରେ ଦେଲୁ ବିଷ ଛଳନା

ବଦଳିବାର ଏକ ନିଚ୍ଛକ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ସମୟକୁ ଜୀବନ୍ତ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିବାର ଏକ ପ୍ରୟାସ ନିରବଛିନ୍ନ ଅବା ଆବର୍ତ୍ତନର ପରିଧିରେ ଶୀର୍ଷତ୍ୱର ଏକ ବୃଥା ପ୍ରହସନ । (୧) କେତେବେଳେ ଜୁଆରରେ ଏକ କୂଳରୁ ଆରକୂଳକୁ ବିସ୍ଥାପନ