ଦୀପ୍ତି ରେଖା ଉଜ୍ୱଳ ଜ୍ୟୋତି ଶିଖା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଆଜି ଘରେ ଘରେ ଅନ୍ଧକାର ଛାୟା ଅପସରି ଲୀନ ଆଲୋକ ରଶ୍ମି ଗର୍ଭରେ । ଦାଣ୍ଡ ଅଗଣା ସୁସଜ୍ଜିତ ଆଜି ସପ୍ତରଙ୍ଗୀ ମୁରୁଜ ବିଞ୍ଚା ହୋଇ ଖୁସି

ଜୀବନକୁ ବୁଝିଗଲାପରେ ଜୀଏଇଁବ । ତା’ ସତେ କେଡ଼େ କଷ୍ଟ??? କାହିଁକି ବୁଝେଇଦେଲ? ଜହ୍ନ ରାଇଜରୁ ଚାନ୍ଦ ତୋଳି ଆଣି ହାତେ ଯେବେ ଦଉଥିଲା ମା, କେତେ ଖୁସିଲାଗେ ହଉ ପଛେ ମିଛେ ମିଛେ ଆଜି

ଝିଅ ନୁହେଁ ମୁଁ ଗୋଟେ କାଚ ଆଇନା ସ୍ୱପ୍ନ ମୋର ଭଙ୍ଗା ମନ ଝରଣା । ମନ ମୋର ଚୁଲ୍‌ବୁଲ୍ ତା’ର ନାହିଁ ଠିକଣା କେମିତି ରଖିବି ମୁଁ ମୋର ଠିକଣା । ଝିଅ ନୁହେଁ ମୁଁ

ଆଜି କଲମ ମୋର ମାନୁନି ବୋଲ କାହିଁକି ସେ କରିଛି ଅଭାମାନ, କ’ଣ ଲେଖିବା ଥିଲା କି ଭୁଲ ତା’ ପାଇଁ ଦିନରାତି ଲେଖୁଥିଲି ପ୍ରେମ ଗ୍ରନ୍ଥସମ୍ଭାର । କାଗଜ କହୁଛି ମୁଁ ଯାଉଛି ରୁଷି

ତା’ ସୃଷ୍ଟିକୁ ନେଇ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିନାହିଁ କେବେହେଲେ ଆପତ୍ତି ଅଭିଯୋଗ କହିନାହିଁ କେବେହେଲେ ବେସନ, ହଳଦୀ, ଚନ୍ଦନ ମାଖି ଯା’ ଯାବତୀୟ ପ୍ରସାଧନ ! ସାଇକେଲ ଦେବା କାଳରୁ କୋଳକୁ ଭିଡ଼ିଆଣି ବହେ ଗେହ୍ଲା

ଏ ଜୀବନ ହେଉଛି ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ସୋତ୍ର ସଂଘର୍ଷମୟ ଜୀବନ ହେଲେ… ମନ କହେ… ଜୀବନ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ସମୟରେ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ସ୍ତରରେ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ସ୍ୱାଦରେ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ରକ୍ତବିନ୍ଦୁରେ

ନୈନା ତମେ ଅଜଣା ଗପର ନୂଆ ନାୟିକା ଅକୁହା କଥାର ତମେ ନୂଆ କବିତା । ନୈନା ତମେ ଫୁଲର ଦେଶ ରାଜକୁମାରୀ ବନ ପାହଡ଼ର ତମେ ବନ ହରିଣୀ । ନୈନା ତମେ ସାଗରର ଶାମୁକାରାଣୀ