
ଆଶା
ଆଜି ଦୁଃଖର ମହାସମୁଦ୍ର ଅଛି ଡରିବାର ତୁମକୁ ତ ଜମା ବି ନାହିଁ ସୁଖକୁ ଆଣିବା ତୁମ ହାତରେ ଅଛି ପଛକୁ ଫେରିବାର ଜମା ବି ନାହିଁ ଆଜି ରାତି ଅଛି ଅନ୍ଧକାର କାଲି

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ କିଛି ଗଳ୍ପ, ପ୍ରବନ୍ଧ, କବିତା, ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ, ଆତ୍ମକଥା, ବ୍ୟଙ୍ଗ ରଚନା ଆଦିକୁ ନେଇ ପରିକଳ୍ପନା କରାଯାଇଥିଲା ଏହି ଶୁଭପଲ୍ଲବର । ଏହି କିଛିବର୍ଷର ଯାତ୍ରାରେ, ଇ-ପତ୍ରିକାରୁ, ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ୱେବ୍ ପୋର୍ଟାଲ୍, ପ୍ରକାଶନ, ଇ-ଷ୍ଟୋର୍ ଆଦି ଜନ୍ମନେଇଛି । ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଆଗେଇ ଚାଲିଛୁ ସଭିଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ।
ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ→

ଆଜି ଦୁଃଖର ମହାସମୁଦ୍ର ଅଛି ଡରିବାର ତୁମକୁ ତ ଜମା ବି ନାହିଁ ସୁଖକୁ ଆଣିବା ତୁମ ହାତରେ ଅଛି ପଛକୁ ଫେରିବାର ଜମା ବି ନାହିଁ ଆଜି ରାତି ଅଛି ଅନ୍ଧକାର କାଲି

ଆକାଶ ପରିକା ପ୍ରଶସ୍ତ ହୃଦୟ ଚମ୍ପା କଢ଼ି ପରି କର୍ମ, ସାଗରର ଢେଉ ନିର୍ବାକ ନିଶ୍ଚଳ କିଏ ବୁଝେ ତା’ର ମର୍ମ । କୁଳୁ କୁଳୁ ନାଦେ ବଣ ଝରଣା ସେ ତରୁ ଲତା ମାଳ

ବରଷକେ ଥରେ ଆସିଛି ରଜ, ଆଣିଛି ତା’ ସାଥେ କେତେ ମଉଜ । ନୂଆ ଆଷାଢ଼ ମୌସୁମୀ ଆଜି, କହିଦିଏ ରଜ ଆସିଛି ଆଜି । ଗାଆଁରୁ ସହର ସଭିଏଁ ସଜ, ପାଳିବେ ବୋଲିକି ପରବ ରଜ ।

ଆସିଲାରେ ରଜ ମଉଜ ନେଇ କରୋନା ମହାମାରୀକୁ ହରେଇ ଚାଲରେ ବାଳାଏ ହୋଇବା ସଜ ଆଜି ପରା ରଜ ସଜବାଜ । ପାଦରେ ପାଉଁଜି ଆଉ ଅଳତା ହାତରେ ମେହେନ୍ଦି ସେ ନାଲି ଛିଟା ହାତରେ

ପେଡ଼ା ଗୋଲ ଗୋଲ, ଚାଲ ଯିବା ଚଣ୍ଡିଖୋଲ । ଭୁଜା ଯଦି ପ୍ରିୟ ତୁମର, ଚାଲ ଯିବା ବାଲେଶ୍ଵର । ଖାଇବୁ କି ଛେନାପୋଡ଼, ଚାଲୁନୁ ଯିବା ନୟାଗଡ଼ । ଖଜା ଖାଇବୁ ମନ ଭରି, ଚାଲ ମାଡ଼ିଯିବା

ଯୁବକ୍ରାନ୍ତିର ମଶାଲ ସଂସ୍କୃତି ପରମ୍ପରାର ଠିକଣା, ଦିଗନ୍ତ ପ୍ରସାରୀ ଡେଣା ପ୍ରାଚ୍ୟରୁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟକୁ କଲ ଉଡ଼ାଣ । ଧର୍ମ ଧାରଣର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ବିଶ୍ଵବାସୀଙ୍କୁ କରାଇ ସ୍ମରଣ ଅନୁଭବ କରାଇଲ ହିନ୍ଦୁତ୍ଵର ଗଭୀରତା ଓ ଗାଢ଼ତା ଧର୍ମ

ମଣିଷ ଭାବେ ସେ ସବୁଠୁ ଚାଲାକ ସବୁକିଛି କରିବା ଉପଭୋଗ ବ୍ୟବହାର କରିବ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିଳାସମୟ ଆସବାସ ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରିବ ମଣିଷ ଜୀବନ ଏମିତି କରିବ ବ୍ୟବହାର ପାରିଶ୍ରମିକଠୁ ବେଶୀ

ଜୀବନଟେ ପାଇ ଯେବେ ଜନ୍ମ ନେଲି ଏ ଧରା ଧରଣୀ ତଳେ ଆଦରେ କୋଳେଇ ନେଇଥିଲ ମତେ ଧରି ତୁମ ବାହୁ ବଳେ । ଖୁସିର ଲହରୀ ଛୁଟି ଉଠୁଥିଲା ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲ ତୁମେ କେତେ

ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ଭଗବତୀ ଗୋ ଭାରତୀ ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ବିଦ୍ୟାବତୀ ସରସ୍ୱତୀ ॥ ବାଲମିକ ମୁନିଙ୍କୁ ମା’ କରିଲୁ ସୁଦୟା ସପ୍ତକାଣ୍ଡ ରାମାୟଣ ଲେଖିଲେ ଅନନ୍ୟା ॥ ବୀଣା ନାଦେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମନକୁ ମୋହିଲୁ

ନଇଁଲେ ମସ୍ତକ ବାରାନିଧି ପାର ଜାଣିଛି ଦୁନିଆଁ ସାରା, ଅବନତ କରି ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣି ସସାଗରା । ଜଳଧର ନମ୍ରେ ନଭ ମଣ୍ଡଳରୁ ଜୀବନ କରନ୍ତି ଦାନ, ପାଦପ ଉଚ୍ଚରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି

ନାରୀକୁ ଦେବୀ ଆଖ୍ୟା ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ତା’ ମାସିକ କଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହୁଅନ୍ତୁ । ନାରୀକୁ ଭଲପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ତା’ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି ଯତ୍ନବାନ ହୁଅନ୍ତୁ । ନାରୀ ପ୍ରତି କୁଦୃଷ୍ଟି ପକାଇବା ଆଗରୁ ତା’

ପାଇଛନ୍ତି ଆମେ ମଣିଷ ଜନମ, ଏତେ କ୍ରୋଧ କିଆଁ କର, ନିଜେ ବଳିୟାର କରିତ୍କର୍ମା ବୋଲି, ନିଜକୁ କର ବିଚାର ॥ ଏତେ ଅଭିମାନ କର କାହିଁ ପାଇଁ, ଅଯୋଗ୍ୟ କେହି ତ ନୁହେଁ,

ଆଜି ଦୁଃଖର ମହାସମୁଦ୍ର ଅଛି ଡରିବାର ତୁମକୁ ତ ଜମା ବି ନାହିଁ ସୁଖକୁ ଆଣିବା ତୁମ ହାତରେ ଅଛି ପଛକୁ ଫେରିବାର ଜମା ବି ନାହିଁ ଆଜି ରାତି ଅଛି ଅନ୍ଧକାର କାଲି

ଆକାଶ ପରିକା ପ୍ରଶସ୍ତ ହୃଦୟ ଚମ୍ପା କଢ଼ି ପରି କର୍ମ, ସାଗରର ଢେଉ ନିର୍ବାକ ନିଶ୍ଚଳ କିଏ ବୁଝେ ତା’ର ମର୍ମ । କୁଳୁ କୁଳୁ ନାଦେ ବଣ ଝରଣା ସେ ତରୁ ଲତା ମାଳ

ବରଷକେ ଥରେ ଆସିଛି ରଜ, ଆଣିଛି ତା’ ସାଥେ କେତେ ମଉଜ । ନୂଆ ଆଷାଢ଼ ମୌସୁମୀ ଆଜି, କହିଦିଏ ରଜ ଆସିଛି ଆଜି । ଗାଆଁରୁ ସହର ସଭିଏଁ ସଜ, ପାଳିବେ ବୋଲିକି ପରବ ରଜ ।

ଆସିଲାରେ ରଜ ମଉଜ ନେଇ କରୋନା ମହାମାରୀକୁ ହରେଇ ଚାଲରେ ବାଳାଏ ହୋଇବା ସଜ ଆଜି ପରା ରଜ ସଜବାଜ । ପାଦରେ ପାଉଁଜି ଆଉ ଅଳତା ହାତରେ ମେହେନ୍ଦି ସେ ନାଲି ଛିଟା ହାତରେ

ପେଡ଼ା ଗୋଲ ଗୋଲ, ଚାଲ ଯିବା ଚଣ୍ଡିଖୋଲ । ଭୁଜା ଯଦି ପ୍ରିୟ ତୁମର, ଚାଲ ଯିବା ବାଲେଶ୍ଵର । ଖାଇବୁ କି ଛେନାପୋଡ଼, ଚାଲୁନୁ ଯିବା ନୟାଗଡ଼ । ଖଜା ଖାଇବୁ ମନ ଭରି, ଚାଲ ମାଡ଼ିଯିବା

ଯୁବକ୍ରାନ୍ତିର ମଶାଲ ସଂସ୍କୃତି ପରମ୍ପରାର ଠିକଣା, ଦିଗନ୍ତ ପ୍ରସାରୀ ଡେଣା ପ୍ରାଚ୍ୟରୁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟକୁ କଲ ଉଡ଼ାଣ । ଧର୍ମ ଧାରଣର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ବିଶ୍ଵବାସୀଙ୍କୁ କରାଇ ସ୍ମରଣ ଅନୁଭବ କରାଇଲ ହିନ୍ଦୁତ୍ଵର ଗଭୀରତା ଓ ଗାଢ଼ତା ଧର୍ମ

ମଣିଷ ଭାବେ ସେ ସବୁଠୁ ଚାଲାକ ସବୁକିଛି କରିବା ଉପଭୋଗ ବ୍ୟବହାର କରିବ ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିଳାସମୟ ଆସବାସ ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରିବ ମଣିଷ ଜୀବନ ଏମିତି କରିବ ବ୍ୟବହାର ପାରିଶ୍ରମିକଠୁ ବେଶୀ

ଜୀବନଟେ ପାଇ ଯେବେ ଜନ୍ମ ନେଲି ଏ ଧରା ଧରଣୀ ତଳେ ଆଦରେ କୋଳେଇ ନେଇଥିଲ ମତେ ଧରି ତୁମ ବାହୁ ବଳେ । ଖୁସିର ଲହରୀ ଛୁଟି ଉଠୁଥିଲା ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲ ତୁମେ କେତେ

ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ଭଗବତୀ ଗୋ ଭାରତୀ ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ବିଦ୍ୟାବତୀ ସରସ୍ୱତୀ ॥ ବାଲମିକ ମୁନିଙ୍କୁ ମା’ କରିଲୁ ସୁଦୟା ସପ୍ତକାଣ୍ଡ ରାମାୟଣ ଲେଖିଲେ ଅନନ୍ୟା ॥ ବୀଣା ନାଦେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମନକୁ ମୋହିଲୁ

ନଇଁଲେ ମସ୍ତକ ବାରାନିଧି ପାର ଜାଣିଛି ଦୁନିଆଁ ସାରା, ଅବନତ କରି ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣି ସସାଗରା । ଜଳଧର ନମ୍ରେ ନଭ ମଣ୍ଡଳରୁ ଜୀବନ କରନ୍ତି ଦାନ, ପାଦପ ଉଚ୍ଚରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି

ନାରୀକୁ ଦେବୀ ଆଖ୍ୟା ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ତା’ ମାସିକ କଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହୁଅନ୍ତୁ । ନାରୀକୁ ଭଲପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ତା’ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି ଯତ୍ନବାନ ହୁଅନ୍ତୁ । ନାରୀ ପ୍ରତି କୁଦୃଷ୍ଟି ପକାଇବା ଆଗରୁ ତା’

ପାଇଛନ୍ତି ଆମେ ମଣିଷ ଜନମ, ଏତେ କ୍ରୋଧ କିଆଁ କର, ନିଜେ ବଳିୟାର କରିତ୍କର୍ମା ବୋଲି, ନିଜକୁ କର ବିଚାର ॥ ଏତେ ଅଭିମାନ କର କାହିଁ ପାଇଁ, ଅଯୋଗ୍ୟ କେହି ତ ନୁହେଁ,