କେଭେଁ କେନ୍ତା ଘିନା ହଉଥିସି ହଜାର୍ ହଜାର୍ ବହି କେନ୍ ଗୁଟେ ଠାନେ ବଂଧା ହେଇ ଥିସନ୍ ସବୁ ରହି ମନ୍ ଥିଲେ ବି ପାଠକ୍ ଜନେ ଗୁଟେ ବି ନାଇଁପାଇ ପାଠାଗାର୍ନୁ ଫିରିଆଏସି ବଡ଼ା ଦୁଖ୍ମନା ହେଇ କାଁକରି ବଏଲେ ବୁଦ୍ଧିଆଲ୍ମାନେ ବହି ସବୁ ଥିସନ୍ ବାଛି ଜନେ ବି ନାଇଁ ଯାହାର୍ ମନେ ଥିସି ବହିପଢା ରୁଚି ଇନ୍ତା ଢଂଗେ ବହି ଘିନାହେଲେ ନାଇଁମିଲେ ଉପ୍କାର୍ ସ୍ବାଧୀନ୍ ପାଠକ୍ ନାଇଁ ପାଇପାରେ ବହିପଢା ଅଧିକାର୍…
କେବେ କେମିତି କିଣା ହୋଇଥାଏ ହଜାରହଜାର ବହି କେଜାଣେ କେଉଁଠି ବଂଧାହୋଇ ଥାଆଂତି ସବୁ ରହି ମନ ଥିଲେ ବି ପାଠକ ଜଣେ ଗୋଟିଏ ବି ପାଏନାହିଁ ପାଠାଗାର୍ରୁ ଫେରି ଆସିଥାଏ ଖୁବ୍ ଦୁଃଖମନା ହୋଇ କାହିଁକି ନା ସବୁ ବୁଦ୍ଧିଆଳଗଣ ବହି ଥାଆଂତି ବାଛି ଜଣେ ବି ନାହିଢ଼ଁ ଯାହାର୍ ମନେ ଥାଏ ବହିପଢା ରୁଚି ଏହି ଢଂଗରେ ବହି କିଣାହେଲେ ମିଳେନାହିଁ ଉପକାର ସ୍ବାଧୀନ ପାଠକ ପାଇପାରେ ନାହିଢ଼ଁ ବହିପଢା ଅଧିକାର ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ…
ଏଇ ଦିନ ୧୧ଟା ପାଖା ପାଖି ହେବ । ଅଧା ପାଗଳଟା ହଠାତ୍ ଆମ ଘର ଭିତରକୁ ପଶିଆସି ନମସ୍କାରଟେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ ଫାଙ୍କା ଥିବା ଗୋଟେ ଚେୟାର୍ରେ ବସିପଡ଼ିଲା । ମୁଁ ପଚାରିଲି, “କ’ଣ ଆଉ ସବୁ ଭଲ ତ?” ଉତ୍ତରରେ ସେ କହିଲା, “ହଁ ସାର୍ ସବୁ ଭଲ । ଏମିତି ଟିକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସିଲି ।” ପାଖରେ ଆଉ ଗୋଟେ ଚେୟାରରେ ମୋ ବୋଉ ବସିଥାଏ । ଶୀତ ଦିନ ହେତୁ ତାକୁ ଚାହା ଦେବା ଠିକ୍…
ପୂରା ଗାଆଁ ରହୁଥିଲା ମହକି ନାକ୍ ପାରୁଥିଲା ଚାଖି ପୂର୍ନି ବଁଧର୍ ପଦମ୍ ଫୁଲ୍ ସଭେ ଶୁଁଘୁଥିଲୁଁ ଦେଖି ଆମ୍ ବୁରେଇର୍ ନୂଆଁ ବଉଲ୍ ନାକ୍ ଦଉଥିଲା ରୁଁଧି ମିର୍ଚା ଲେସୁନ୍ ପର୍ଝା ଶୁଢ଼ଁଘ୍ଲେ ଆଏଁଖ୍ ଦଊଥିଲା କାଁଦି ଚଂଦନ୍ ପେଡ଼ିର୍ ଅବ୍ଗା ବାସ୍ନା ପାରୁଥିଲୁଁ ଆମେ ମାଖି ମହକ୍ ସଂପଦ୍ ମିଲିଛେ ସମ୍କୁଁ ନାକ୍ ଆଏ ତାର୍ ସାକ୍ଷୀ ଗାଆଢ଼ଢ଼ଁ ଖୁଲି ବୁଲି ଖର୍ସି ଚୁତା ବେଟୁଥିଲା ଗୁଟେ ନନୀ ନିଜର୍ ହାତ୍କେ ପୁହୁରା କରି…
୧. ବଉଁଶ୍ ଜାତି ଧରମ୍ ସବୁ ହାର୍ଲେ ଜିତ୍ଲା କବାର୍ ସତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର୍ ନୀତି ସ୍ବଦେଶ୍ ପ୍ରୀତି ମାନ୍ଲାଁ ଲେଖେଢ଼ଁ ତଥ୍ଯ ୨. ଗାଲି ଶୁନି କେହି ନାଇଁଯାଏ ଦବି ସଭେ ପାର୍ଲାଁ ଦେଖି ବିରୋଧ୍ ଲାଗି ବିରୋଧ୍ କଲେଁ ଲୁକେ ରହେସନ୍ ସାକ୍ଷୀ ଜଲ୍ଦି ଦେସନ୍ ଫିକି ୩. ନିଂଦା ଈର୍ଷା କୁତ୍ସା ସବୁ ଗଲେ ହାରି ଘାଏକେ ଲୁକେ ଇ ସବୁ ଦେଲେ ଝାରି ୪. ପ୍ରାଦେଶିକ୍ ନେତା ସାରା ଦେଶ୍ କଥା କହି…
