ବ୍ୟସ୍ତ ବିବ୍ରତ ଦୁନିଆରେ ଜୀବନର ଛକାପଞ୍ଝା ଖେଳରେ କେବେ ପରାସ୍ତ ହେଇଗଲେ ଟିକିଏ ହସିଦେଇ କହିଦେ ମୁଁ ହାରିବିନି । ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଜରେ ତୁ ପଛେଇ ଗଲେ ଭୟ କରନି ଟିକିଏ ରହିଯା ଟିକିଏ ହସିଦେଇ କହିଦେ ମୁଁ ହାରିବିନି । ସପନ ପଥେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଗୋଡ଼ ଖସିଗଲେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ନି ଟିକିଏ ରହିଯା ଟିକିଏ ହସିଦେଇ କହିଦେ ମୁଁ ହାରିବିନି । ଅନ୍ଧାରରେ ତୋ’ ରଙ୍ଗ ଲୁଚିଗଲେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି ଟିକିଏ ଅପେକ୍ଷା କର ଅନ୍ଧାର ଅପସରି…
ଜଳୁ ନାହିଁ ଆଜି ମହମବତୀ ଶୋଭାଯାତ୍ରା ନାହିଁ, ନାହାଁନ୍ତି ଯାତ୍ରୀ ଲୋକଦେଖାଣିଆ ସେ ଦେଶପ୍ରୀତି କୁମ୍ଭୀର କାନ୍ଦଣା କେଇଟି ରାତି ॥ ଦେହେ ଶିହରଣ ଗୋଟିଏ କାରଣ ବିନା ଲଢ଼େଇରେ ହାରିଲେ ପ୍ରାଣ ବୀର ଖୋଜେ କିନ୍ତୁ କ୍ଷେତ୍ର ରଣ ରକ୍ତେ ଧୋଇବାକୁ ମାଆ ଚରଣ ॥ ବୁନ୍ଦା ବୁନ୍ଦା ତୁମ ଦେହ ରକତ ଆତ୍ମାକୁ ଥରାଏ ସଦା ଶତତ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ମୂହୁର୍ତ୍ତ କରେ ଶପଥ ଦେଶ ସେବା କରି ହୁଅନ୍ତି ହତ ॥ ଯାଆନ୍ତି କି…
ସେ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ପଚାରେ, ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ଏତେ ରାଗନ୍ତି କାହିଁକି??? ଭୁଲ ତ ସୃଷ୍ଟିର ନିୟମ ଭୁଲ ପରେ ଠିକ ହୁଏ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି ଅନେକ ବୁଝାନ୍ତି ତା’ପରେବି ଛୋଟ ଛଛୋଟ କଥାରେ ଅଭିମାନ କରନ୍ତି… ମୁଁ କିନ୍ତୁ ସେଇ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ତର ଦିଏ, ମାଳୀ ସିଏ, ଯେ ଗଛର ଯତ୍ନ ନିଏ ମୂଳରେ ପାଣି ଦିଏ ଅନାବନା ଘାସ ବାଛେ ଆଉ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ କିଟନାଶକ ବିଷ ଦିଏ କାରଣ, ସେ ଗଛକୁ…
ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ରକ୍ତ ରଞ୍ଜିତ ଅତୀତର ପ୍ରେମ ବିଭୂଷିତ ଭବିଷ୍ୟତକୁ, ରଞ୍ଜାଇବାକୁ ରଙ୍ଗିନ ଶ୍ରାବଣରେ, ନଧୋଇ ଆତଙ୍କ ରୁଧିରେ । ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ଅର୍ଦ୍ଧଶୁଷ୍କ ନଦୀ ଧାରାର ଅମଳିନ ବୈଶାଖ ପରର ଅଷାଢ଼ୁଆ ବାରିଦକୁ, ସାଜି ତରଙ୍ଗାୟିତ ଉର୍ମି, ଲଙ୍ଘି ପଥ ମିଶିବାକୁ ସମୁଦ୍ର ବକ୍ଷରେ । ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ପଥର ନିର୍ଜନତାକୁ କରି ବେଖାତିର କ୍ଲାନ୍ତ ବଟୋଇର ପ୍ରାନ୍ତ ପଥିକକୁ, ଭେଟ ହେଲେ ପାଶୋରିବ କେତେଯୁଗର ପଥଶ୍ରମ, ସାଥୀ ହେବ ଶେଷଯାଏ ଚାଲିବାକୁ । ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ନିଶାର୍ଦ୍ଧରେ ଆତଙ୍କିତ ପ୍ରେୟାସୀର ପ୍ରୀତ ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ପ୍ରେମିକକୁ,…
ସେଦିନ ରବିବାର ଥାଏ ଆଉ ମୁଁ ଚୁପଚାପ ନୀରବରେ ରହି ଭାବୁଥାଏ ତୁମକଥା, ନୀରବତାରେ ଭାବୁଥିଲି ଏ ଜୀବନ ଆଉ ଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ, ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ବାଜୁଥାଏ ଗୀତଟିଏ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଆଉ ହଠାତ ତୁମେ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ନିସ୍ତେଜ ହୋଇ ମୁଁ ଭାବେ ଏ ସ୍ୱପ ନା ବାସ୍ତବତା । ତୁମର କଥା ଆରମ୍ଭ ପ୍ରଶ୍ନରୁ ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନରେ । ଗୀତଟିଏ ଯାହା ବାଜୁଥାଏ ବୋଧହୁଏ ପରିସ୍ଥିତିକୁ…
