କେତେ ଦିନକୁ ମନ କରୁ ତୁ’ରେ ଗରବ କରମ ଘେନି ଫଳ ଦେଉଛିରେ ଦଇବ । ଖଳ ଅଳସୁଆ ହୋଇ ବିତାଉ ତୁ ଦିନ ଖଟ ପଲଙ୍କେ ଶୋଇ ଦେଖୁ ମିଛ ସପନ । ଗର୍ଜନ କରୁ

ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନରେ ମନରେ ଥିବା ଅସୁମାରୀ ସ୍ୱପ୍ନଗୁଡ଼ାକ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହେବାକୁ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି । ଏଇ ମାତ୍ର ଆରମ୍ଭ ତୁମ ସହ କିଛି ଦିନ ତଳେ ଦେଖା କେଇପଦ କଥା,

ଜୀବନର ଶେଷ ସୋପାନରେ, ରହିଛି ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ… କେମିତି ଭୁଲିଲ ସେଇ ଅଭୁଲା ଦିନ, ମୋ ସୁନା ଧନ….. ପ୍ରେମ କରିଥିଲି ଭିଜିବା ପାଇଁକି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଲି ମୁଁ ଭାସି… କେମିତି ବଞ୍ଚିବି ଦୁନିଆ

ସତ୍ୟ କହିହୁଏନା ସତ୍ୟକୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ବି ଲୁଚେଇ ଦିଅନ୍ତି ସତ କହିଲେ ପାଗଳାମିର ଆକ୍ଷ୍ୟା ମିଳେ, ଯିଏ ନିଜ ଭୁଲ ପାଇଁ ସତ କୁହେ ନାହିଁ ସେ ହିଁ ଅନ୍ୟକୁ ଆରୋପ କରେ ।

ଜଗତରେ କେହି କିବା ରହିଛି ଅମର, ଦେବ ଦାନବ ମାନବ ଅବା ଚକ୍ରଧର । ମରଣ କି ନ ଆସଇ ପାତାଳେ ଲୁଚିଲେ, କେ ବଞ୍ଚିବ କର୍ମଫଳୁ ଯେତେ ଖଞ୍ଚକଲେ । ଜନ୍ମିଥିଲେ ଚକ୍ରଧର ରାମ ଅବତାରେ

ମୁଢ଼ ମନ କହେ ଏ ଧରାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟେ ପାସେ ଥିଲେ ଧନ । ଧନ ଯେ ଅଟନ୍ତି ମୋହ ଶୋକ ଦୁଃଖ ଅଟେ ଅନିଷ୍ଟ କାରଣ । ବନ୍ୟା ପ୍ଳାବିତ ସ୍ରୋତସ୍ୱିନୀ ସଦା ତରଙ୍ଗ ପ୍ରସବ

ଆମ ସମାଜରେ ଝିଅଙ୍କୁ ଭାବନ୍ତି ପରିବାରର ଗୋଟେ ବୋଝ ତେଣୁ ବାଲ୍ୟକାଳୁ ବିବାହ ଦିଅନ୍ତି ନ ଭାବିକି ଆଗପଛ ॥ ବାପାମାଆ ଭାବନ୍ତି ବିବାହ ଦେଇକି ଦେଲେ ସେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାରି ଜାଣି ପାରନ୍ତିନି

ଆମେ ଆଧୁନିକ ମଣିଷ, ଏକ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର, ଆମେ ଗଢ଼ିବାକୁ ସକ୍ଷମ, ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ନିଜର । ଆମେ ନହୁଁ କହା ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ, ବ୍ୟସ୍ତ ଆମେ ସଦା, ନାହିଁ ଆମପାଶେ ବେଳ । ଆମେ ଦୁଇ