ମାଆ ପଚାରଇ ଖାଇଛୁକି ନାହିଁ ମୁହଁ ଦେଖି ଚିହ୍ନେ ମନକୁ ସ୍ତ୍ରୀ ପଚାରଇ ଆଣିଛୁକି ନାହିଁ ଦରାଣ୍ଡି ପକାଏ ଧନକୁ । ସଭା ବସିଥିଲେ ପୁଅ ଭୁଲ କଲେ ପିତା ପୋତିଦିଏ ମୁଣ୍ଡକୁ କଳି କରୁଥିଲେ

ମୋ ହୃଦୟ ଭିତରର ନିବୁଜ କୋର୍ଟ କଚେରୀରେ ତୁମେ ଏକ ଆସାମୀ ପ୍ରେମ ବ୍ୟାପାର ନେଇ ॥ ମନ ଅଧିକାରୀ ବିଚାର ସାରି ଆଦେଶ ଦେଲେ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡରେ ବନ୍ଦୀ କରିବାକୁ ରୁଦ୍ଧ ଏକ

ଲିଭି ଯାଇଛି, ପାଖା ପାଖି ଲେଖାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ନାଁ, ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରାଚୀରରୁ… କାହିଁ କେତେ ନୂଆ ନାଁ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛି ସେଠାରେ ନୂଆ କରି ଏବେ ଚୁନ ଆଉ ରଙ୍ଗରେ । ପାଶୋରି ଗଲେଣି

ପଙ୍ଗୁ ସଭ୍ୟତାକୁ ଏତେ ପାଖରୁ ଦେଖି ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଆଜି ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ କରୁଛି, ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର କ୍ରମାଗତ ପ୍ରଗତି ସତେ ଯେମିତି ମଣିଷକୁ ଆଜି ଯନ୍ତ୍ରରେ ପରିଣତ କରିଛି, ମଣିଷର ଭାବ ଆଜି

ବହିଗଲେ ଥରେ କମ୍ପିଯାଏ ଦେହ ସମୟରେ ଜାଳିଦିଏ, ନାକ ଦୁଇ ପୁଣି ଯାଏ ବୁଜି ପରେ ବାସନା ବି ଢାଳିଦିଏ । ଗର୍ଜନ ଶୁଭଇ କୋଳାହଳ ମୟ ବାରୁଦର ଗନ୍ଧ ପାଶେ, ପତର ଝଡ଼ଇ ନୀଳ

ଫଗୁଣ ରାଣୀ ଲୋ ଫଗୁଣ ରାଣୀ ତୋ ରଙ୍ଗ ରୂପେ ସଭିଙ୍କୁ କଲୁ ଗୁଣି ଋତୁରାଜ ବସନ୍ତକୁ ସାଥେ ନେଇ ନାନା ରଙ୍ଗେ ସଜେଇ ହେଉ ଫୁଲେଇ । ତୋ ମାସେ ଦୋଳ ଯାତ କି

ଆଜିର ସମାଜେ ଆଉ ସେ ମହକ ନାହିଁ, ଭୁଲିଗଲେ ସବୁ ଆମ ଇତିହାସ ଖୋଜିଲେ ମିଳିବ କାହିଁ ॥୧॥ ଉଠ ହେ ବୀର ପୁତ୍ର ଧରି ଆସ୍ତ୍ର ତୁମର, ମନୁଷ୍ୟତା ହିଜଗଲା ଖୋଜି ବାହାର

ଏ ମହୀମଣ୍ଡଳେ ଯେତେ ରହିଛନ୍ତି ତରୁଲତା କୀଟ ଗଣ । ତା’ସାଙ୍ଗକୁ ଯେତେ ସଜୀବ ନିର୍ଜୀବ ସର୍ବେ ଆମ ଗୁରୁ ଜାଣ । ପିତାମାତାଠାରୁ ହୋଇଛୁ ଜନମ ସେ ଆମ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ । ଶିକ୍ଷା ଦାନ କରି