କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ଦେଖୁ ଦେଖୁ ହେଲା ଆସି କୋଡ଼ିଏ, ପେଟରେ ଦବା ପଖାଳ ମୁଠିଏ । ଘରମଣି ଅଡ଼ି ବସିଅଛନ୍ତି, ପଖାଳ ପାଇଁ ସବୁ ଯୋଗାଡ଼ୁଛନ୍ତି । ଅଧା ମାସ ବୋଲି ପକେଟ ଖାଲି, ପଖାଳ ପାଇଁ ସବୁ ଗଲିଣି ଭୁଲି । ସକାଳୁ ବଜାର ଯିବାକୁ ହବ, ପଖାଳ ଯୋଗାଡ଼ ଉଣା ନ ହବ । କଳମ କୋଶଳା ଶାଗ ଆସିବ, ପଖାଳ ସାଙ୍ଗକୁ ଭଲ ଜମିବ । ବାଇଗଣ ଆଳୁ ଟମାଟୋ ପୋଡ଼ା, ପଖାଳ ସାଙ୍ଗରେ ସଗର୍ବେ ଛିଡ଼ା । ଛୁଇଁ-ଆଳୁ ଭଜା ଆମ୍ବୁଲ ରାଇ,…
ମୋ ଭାଗର ଖୁସି ତୋର, ତୋ’ ଭାଗରେ ନାହିଁ ଦାବି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ପାଇଁ, ତତେ ମୋର ସାଥି ଭାବି ମୁଁ ବଞ୍ଚି ଯାଇପାରେ । ତୁ ଯଦି ଆଉ କାହାର, କିଛି ନାହିଁ ମୋ କହିବାର ଭାଗ୍ୟେ ଯଦି ଲେଖା ମୋର, ତୋ ବିରହ ସହିବାର ମୁଁ ଘୁଞ୍ଚି ଯାଇପାରେ ॥ ହେଲେ ରାଣ ଦେ’ନି, ତତେ ଛୁଇଁ ମିଛ ପାରିବିନି କହି ଭୁଲି ଯିବା ତତେ, ହେବ ନାହିଁ କେବେ ମୋ ଦେଇ ମୁଁ ଠକି…
ପଳାସ ଫୁଲକୁ ସୁନ୍ଦରତା ଦେଲା ବାସ ଟିକେ ଦେଲା ନାହିଁ କିଆ କେତକୀର ବାସ ଚହଟିଲା କଣ୍ଟା ତ’ ଦେହରେ ଛାଇ । କୋକିଳ କଣ୍ଠରେ ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ରୂପ ଟିକେ ଦେଲା ନାହିଁ ମୟୂର ରୂପରେ ରୂପସୀ ହୋଇଲା ମନ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ । ମଣିଷ ଜ୍ଞାନରେ ଜଗତ ଜିଣିଲା ସନ୍ତୋଷ ମିଳିଲା ନାହିଁ । ସାଧୁ ତପ କରି ସନ୍ତୋଷ ଲଭିଲା ସଂସାର ମିଳିଲା ନାହିଁ । ଯେମିତି ବି ଅଛ ଯାହା ବି ମିଳିଛି ଦୁଃଖ ଶୋକ…
ଉଷା ଆଗରୁ, କେଉଁଠି ଥାଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ? କିଏ କହିପାରିବ ତା’ର ଠିକଣା? ଆଉ ମୁଁ କେଉଁଠି ଥିଲି, ଏ ଦେହରେ ମୂର୍ତ୍ତ ହେବା ଆଗରୁ? ଏ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ମିଳେନା, ମନ ଧନ୍ଦିହୁଏ, “ମୁଁ କିଏ?”ର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବା ପରି । ମୁଁ ହୁଏତ ଥିଲି, ଏକ ସମ୍ଭାବନା ଭାବେ, କିମ୍ବା ଅଦେଖା ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ରୂପେ, ଗୁପ୍ତ ହୋଇ କେଉଁ ଶୁପ୍ତ ଆଖିରେ । କିମ୍ବା ମୋ ଠିକଣା, ସେହି ମହାଶୂନ୍ୟ, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱର ନୀରବତା, ଚେତନାର…
ଅଶାର ନୂତନ ପରିଭାଷା, ସମ୍ଭାବନାର ଆଉ ଏକ ଆଶା । ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପୁଣି ଯାତ୍ରାର ଶୁଭାରମ୍ଭ, ସୁବାସିତ ପାରିଜାତ ପ୍ରୀତି ତା’ର ସୁରଭିତ ଭ୍ରମ । ଅତୀତ ନାହିଁ ପୁଣି ଭବିଷ୍ୟତ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଦିଗ୍ବଳୟ ପାରି ତା’ ଆକଳନ, ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା ଠୁ ବଳି ତା’ ରହସ୍ୟ । ତଥାପି ବର୍ତ୍ତମାନରେ ଅଜାଡ଼ି ଦିଏ ସର୍ବସ୍ୱ । ଦିବସର ଅନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳ ସେ ରଜନୀର ଯବନିକା, ମିଳନର ଅଭିସାରିକା ତ’ ବିଚ୍ଛେଦର ପୁଣି ବିଭୀଷିକା । ତମ ଆଗମନେ ଦୁର୍ବାର ମହକରେ ଅଭିମାନୀ କୁଆଁ…
