ମୋ ଭାଗର ଖୁସି ତୋର, ତୋ’ ଭାଗରେ ନାହିଁ ଦାବି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ପାଇଁ, ତତେ ମୋର ସାଥି ଭାବି ମୁଁ ବଞ୍ଚି ଯାଇପାରେ । ତୁ ଯଦି ଆଉ କାହାର, କିଛି ନାହିଁ ମୋ

ପଳାସ ଫୁଲକୁ ସୁନ୍ଦରତା ଦେଲା ବାସ ଟିକେ ଦେଲା ନାହିଁ କିଆ କେତକୀର ବାସ ଚହଟିଲା କଣ୍ଟା ତ’ ଦେହରେ ଛାଇ । କୋକିଳ କଣ୍ଠରେ ସୁମଧୁର ସ୍ୱର ରୂପ ଟିକେ ଦେଲା ନାହିଁ ମୟୂର

ଉଷା ଆଗରୁ, କେଉଁଠି ଥାଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ? କିଏ କହିପାରିବ ତା’ର ଠିକଣା? ଆଉ ମୁଁ କେଉଁଠି ଥିଲି, ଏ ଦେହରେ ମୂର୍ତ୍ତ ହେବା ଆଗରୁ? ଏ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ମିଳେନା, ମନ ଧନ୍ଦିହୁଏ, “ମୁଁ

ଅଶାର ନୂତନ ପରିଭାଷା, ସମ୍ଭାବନାର ଆଉ ଏକ ଆଶା । ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପୁଣି ଯାତ୍ରାର ଶୁଭାରମ୍ଭ, ସୁବାସିତ ପାରିଜାତ ପ୍ରୀତି ତା’ର ସୁରଭିତ ଭ୍ରମ । ଅତୀତ ନାହିଁ ପୁଣି ଭବିଷ୍ୟତ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଦିଗ୍‌ବଳୟ ପାରି

ଭଲ ପାଇବାର ନଥିଲା ଯଦି, କାହିଁ ଦେଖାଇଲ ସପନ ମତେ । ନିଜର ଯଦି କରିବା ନଥିଲା, କାହିଁକି ଚାଲିଲ ମୋ ସାଥେ ଟିକେ ॥ ମନକଥା ଯଦି ବୁଝିବାର ନାହିଁ, କାହିଁକି ବୁଝିଲ ପ୍ରଥମେ

‘ବୋଉ’ ତୁ କେମିତି ଛଡ଼େଇ ନେଉ ମୋ’ଠାରୁ ମୋର ସବୁ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟକୁ ପ୍ରତିବଦଳରେ ତୋର ସବୁ ସୁଖ ଶାନ୍ତିକୁ ମୋ ଉପରେ ଅଜାଡ଼ି ଦେଉ ତୋ’ ଜୀବନରେ ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜାଳିଦେଉ ତିଳ

ନା ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ ଦେଖିଛି ନା ତୁମେ ମୋତେ ଚାହିଁ ହସିଛ କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଇଛ । ନା ତୁମେ ମୋତେ ତାଗିଦ୍ କରିଛ ନା ମୋ ଖୁସିରେ ଖୁସି ହେଇଛ

ତୁମ ରୂପଗୁଣ ବର୍ଣିତ ନ ହୁଏ ଭାଷାରେ ସୌରଭ ତୁମ ମହକି ଉଠଇ ସଖି ଗୋ । ଓଷ୍ଠରୁ ସଦା ଅମୃତ ଧାରା ଝରଇ ଉପମା ସବୁ ହାର ମାନେ ତୁମ ପାଖରେ । ସଂସାରରେ ରହି,

ଅତୀତରେ କେବେ ଗାଁ ଥିଲା ସେ ଗାଁ’ରେ ଶୀତଳ ଛାଇ ଥିଲା ସେ ଛାଇରୁ ଛାଣି ହୋଇକରି ବଞ୍ଚିବାର ଛୋଟ ଆଶା ଥିଲା । ନବବଧୂ ମଥା ଓଢ଼ଣାରେ କଅଁଳ ଶିଶୁର ଝୁଲଣାରେ ବିଶ୍ୱାସର ଏକ

ଏମିତି କିଛି କଥା ନାହିଁ, ତତେ କିଛି ଭେଟି ଦେବା ପାଇଁ… ଏମିତି କିଛି କଥା ନାହିଁ, ତୋ’ ଛବିକୁ ସାଇତିବା ପାଇଁ- ଏମିତି କିଛି କଥା ନାହିଁ, ତୋ ଓଠରେ ମୁଁ, ହସ

ଆଜି ବି ଜୁଆର ଆସେ ଏ ଜୀବନ ବେଳାଭୂମି ପରେ, ଆଜି ବି ଆସଇ ଝଡ଼ ଏ ଜୀବନ ପ୍ରାନ୍ତରେ । ଲୁଚକାଳି ଖେଳେ ଜହ୍ନ ତାର ଛାଇ ଆଲୁଅକୁ ଘେନି, ଶ୍ରାବଣ ଧାରାରେ ବା