Odia Poem Padoshi (ପଡ଼ୋଶୀ) by Saroj Kumar Sahoo

ପଡ଼ୋଶୀ

ଦୁଃଖକୁ ନେଇଣ ସୁଖରୁ ମୁଠାଏ ପାରେନା ସିନା ସେ ଅଜାଡ଼ି ପରିବାର ମଧ୍ୟେ ହେଲେ ମତାନ୍ତର ସହଜରେ ଦିଏ ସଜାଡ଼ି । ଭୁଲାଇ ଦିଏ ସେ କ୍ଷଣିକ ମଧ୍ୟରେ ଥାଅ ଯେତେ ଦିନ ରୁଷିକି ଭାବ ଦିଆନିଆ ହୋଇଯାଏ ଯଦି ପଦେଅଧେ କେବେ ବସିକି । ତେଲଲୁଣ ଠାରୁ ଘରକରଣା ବି ବଖାଣି ଦିଏ ସେ ଆଗରେ ଚୋରା ପିରତିର ଖୋଲେ ବି ଗୁମର ସବୁଠୁ ନିଆରା ଢଙ୍ଗରେ । ପୁନେଇଁ ପରବେ ହେଲେ ପିଠାପଣା ଖଣ୍ତେ ଅଧେ ଦିଏ ଯାଚିକି…

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
Odia Poem Nirabata (ନୀରବତା) by Sujata Dash

ନୀରବତା

ନୀରବତା କେବେ ଅକୁହା କଥା ଅଶାନ୍ତ ମନର ଜୁଆର ଭଟ୍ଟା କେବେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାର ରାସ୍ତା ନୀରବତା କେବେ ପ୍ରତିବାଦର ସ୍ୱର କେବେ ସମ୍ମତିର ଲକ୍ଷଣ ନୀରବତା ପଛେ ଲୁଚି ଥାଏ ଆଶାନ୍ତ ମନର କୋହ ଭରା ହୃଦୟ କେବେ କ୍ରୋଧ କେବେ ଅଭିମାନ କେବେ ମରିଯାଇଥିବା ଆଶା କେବେ ହଜି ଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ନୀରବତା ଏକ ଭାବନା କାହାପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ କାହାପାଇଁ ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କେହି କହିଥିବା କଥାର ମନରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ନୀରବତାର ପରିଣତି…

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
Odia Poem Nida Mausi De Aunsi (ନିଦ ମାଉସୀ ଦେ ଆଉଁସି) by Muktirani Debata

ନିଦ ମାଉସୀ ଦେ ଆଉଁସି

ନିଦ ମାଉସୀ ଦେ ଆଉଁସି ସୁନା ଧନକୁ ମୋର ଧନ ଯେ ମୋର ଶୋଉନି ଜମା ଲାଗୁଛି ତା’କୁ ଡର ॥ ଗପର ପେଡ଼ି ଦେଇଛି ଖୋଲି ଧନ ମୋ ଶୋଇବ ବୋଲି ଶୁଣିଦେଲେ ଥରେ ମାଆ ଡାକ ଟିକେ ଦୁନିଆଁ ମୁଁ ଯାଏ ଭୁଲି ॥ ହୃଦ ପସରା ମାଣିକ ହୀରା ମୋ ନୀଳ ଗଗନ ଶଶୀ ଅଭିମାନେ ପଦେ କହିଦେଲେ ଥରେ ଧନ ମୋ ଯାଉଛି ରୁଷି ॥ ବଡ଼ ହେଲେ ସିଏ ଅର୍ଜିବ…

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
Odia Story Abartaman (ଆବର୍ତ୍ତମାନ) by Padmalaya Padhy

ଆବର୍ତ୍ତମାନ

ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି କୋମାରେ ରହିବା ପରେ ପରିଶେଷରେ ବୋଉର ଚେତା ଫେରିଥିଲା ଓ ଧୀରେଧୀରେ ଉଠି ବସିଥିଲା ସେ । ଏଇଟା ଚମତ୍କାର ଥିଲା କି ଭଗବାନଙ୍କ ଖେଳ ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ । କାଲି ପରି ଲାଗୁଛି ପରା । କିଛି ନାହିଁ ହଠାତ ବୋଉ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲା ତ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ଗଛ କାଟିଲା ଭଳି ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା ତ ଗଲା ଆଉ ଚେତା ନାହିଁ । ହସ୍ପିଟାଲ ନେଇ ସବୁ ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା କଲାପରେ ଯେତେବେଳେ ଡାକ୍ତର କହିଲେ…

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
Odia Poem Nari Tuhi Bandaniya (ନାରୀ ତୁହି ବନ୍ଦନୀୟା) by Mamata Sau

ନାରୀ ତୁହି ବନ୍ଦନୀୟା

ନାରୀ ତୁହି ବନ୍ଦନୀୟା କେତେ ରୂପ ତୋହରି ସେନେହ ମମତାର ପ୍ରତୀକ ସାଜୁ ତୁହି ଭଗିନୀ ଦୁହିତା ବୋଲାଉ ପରା ସାଜୁ ପୁଣି ଘରଣୀ । ମାତୃ ରୂପେ ସନ୍ତାନର ସହୁ କେତେ ଅଳି ସ୍ତ୍ରୀ ସାଜି ସ୍ୱାମୀ ସାଥେ ଚାଲି ଥାଉ ପୁଣି । ଗର୍ଭର ଯନ୍ତ୍ରଣା ପୁଣି ନିନ୍ଦା ଅପବାଦ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହି ଚାଲୁ ଜୀବନର ବାଟ । ତୋ’ ଲୁହ ଲୁଚାଉ ପରା ଦୁନିଆ ଆଗରେ ଛାତିରେ ପଥର ଲଦି ଓଠରେ ହସୁରେ । ଚିରବନ୍ଦନିୟା ତୁହି…

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ