ନିଝୁମ୍ ରାତିର ପ୍ରିୟତମା ପ୍ରିତୀ, ରାତିର ରାତିରେ ପ୍ରେମ ସେ କରୁଛି… ପ୍ରେମରେ ଭରା ମଧୁଚନ୍ଦ୍ରିକାର ସ୍ପର୍ଶ, ପ୍ରେମିକ ମନକୁ ମୋ ପାଗଳ କରୁଛି… ଆଖି ଖୋଲିଦେଲେ ଏକା ହୋଇଯାଏ, ପ୍ରିୟତମା ପ୍ରିତୀ ପାଖୁ ଲିଭିଯାଏ… ରଙ୍ଗଭରା ସ୍ୱପ୍ନ ବେରଙ୍ଗ ରାତିର, ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ତୁଟି ହଜିଯାଏ… ଝରକା ସେପାଖ ରୂପେଲି ଜହ୍ନରେ, ପ୍ରେମିକାର ମୁଖ ଖୋଜି ଖୋଜି ପ୍ରାୟ… ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ତା’ ରୂପର ବର୍ଣ୍ଣନା, କରିଚାଲେ ମୋ ପ୍ରେମିକ ହୃଦୟ… – ଅକ୍ଷୟ ରଥ
ଦୁଃଖକୁ ନେଇଣ ସୁଖରୁ ମୁଠାଏ ପାରେନା ସିନା ସେ ଅଜାଡ଼ି ପରିବାର ମଧ୍ୟେ ହେଲେ ମତାନ୍ତର ସହଜରେ ଦିଏ ସଜାଡ଼ି । ଭୁଲାଇ ଦିଏ ସେ କ୍ଷଣିକ ମଧ୍ୟରେ ଥାଅ ଯେତେ ଦିନ ରୁଷିକି ଭାବ ଦିଆନିଆ ହୋଇଯାଏ ଯଦି ପଦେଅଧେ କେବେ ବସିକି । ତେଲଲୁଣ ଠାରୁ ଘରକରଣା ବି ବଖାଣି ଦିଏ ସେ ଆଗରେ ଚୋରା ପିରତିର ଖୋଲେ ବି ଗୁମର ସବୁଠୁ ନିଆରା ଢଙ୍ଗରେ । ପୁନେଇଁ ପରବେ ହେଲେ ପିଠାପଣା ଖଣ୍ତେ ଅଧେ ଦିଏ ଯାଚିକି…
ନୀରବତା କେବେ ଅକୁହା କଥା ଅଶାନ୍ତ ମନର ଜୁଆର ଭଟ୍ଟା କେବେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାର ରାସ୍ତା ନୀରବତା କେବେ ପ୍ରତିବାଦର ସ୍ୱର କେବେ ସମ୍ମତିର ଲକ୍ଷଣ ନୀରବତା ପଛେ ଲୁଚି ଥାଏ ଆଶାନ୍ତ ମନର କୋହ ଭରା ହୃଦୟ କେବେ କ୍ରୋଧ କେବେ ଅଭିମାନ କେବେ ମରିଯାଇଥିବା ଆଶା କେବେ ହଜି ଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ନୀରବତା ଏକ ଭାବନା କାହାପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ କାହାପାଇଁ ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କେହି କହିଥିବା କଥାର ମନରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ନୀରବତାର ପରିଣତି…
ନିଦ ମାଉସୀ ଦେ ଆଉଁସି ସୁନା ଧନକୁ ମୋର ଧନ ଯେ ମୋର ଶୋଉନି ଜମା ଲାଗୁଛି ତା’କୁ ଡର ॥ ଗପର ପେଡ଼ି ଦେଇଛି ଖୋଲି ଧନ ମୋ ଶୋଇବ ବୋଲି ଶୁଣିଦେଲେ ଥରେ ମାଆ ଡାକ ଟିକେ ଦୁନିଆଁ ମୁଁ ଯାଏ ଭୁଲି ॥ ହୃଦ ପସରା ମାଣିକ ହୀରା ମୋ ନୀଳ ଗଗନ ଶଶୀ ଅଭିମାନେ ପଦେ କହିଦେଲେ ଥରେ ଧନ ମୋ ଯାଉଛି ରୁଷି ॥ ବଡ଼ ହେଲେ ସିଏ ଅର୍ଜିବ…
ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି କୋମାରେ ରହିବା ପରେ ପରିଶେଷରେ ବୋଉର ଚେତା ଫେରିଥିଲା ଓ ଧୀରେଧୀରେ ଉଠି ବସିଥିଲା ସେ । ଏଇଟା ଚମତ୍କାର ଥିଲା କି ଭଗବାନଙ୍କ ଖେଳ ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ । କାଲି ପରି ଲାଗୁଛି ପରା । କିଛି ନାହିଁ ହଠାତ ବୋଉ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲା ତ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ଗଛ କାଟିଲା ଭଳି ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା ତ ଗଲା ଆଉ ଚେତା ନାହିଁ । ହସ୍ପିଟାଲ ନେଇ ସବୁ ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା କଲାପରେ ଯେତେବେଳେ ଡାକ୍ତର କହିଲେ…
