ରାତି ସହଚରୀ ଦିନରେ ଅପସରି କୋଉଠି କେମିତି ରୁହ ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିର ପୁନେଇ ଜହ୍ନ ଗୋ ଅମାବାସ୍ୟାରେ କୁଆଡ଼େ ଯାଅ? ଚନ୍ଦ୍ରମା ହୀନା ରଜନୀ ଭଲଲାଗେନା ଦୂରେଇ କାହିଁକି ରୁହ? ମଣିଷ ଜନମ ଭାରି ହୀନିମାନ କେତେ ବା ଜାଣିବି କୁହ ସବୁଜାଣେ ବୋଲି କେମିତି କହିବି ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦେଖିନିଅ ଆଖି ଲୁହ ତୁମ ସ୍ପର୍ଶରେ ବିଭୋର ଦୁନିଆଁଟାଯାକ ମୁଁ ନହେବି କେମିତି କୁହ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କପରି ସତ୍ୟ ତୁମେ ଗୋ ଚନ୍ଦ୍ରମା ରାତି ଆକାଶରେ ତାରାମେଳେ ରୁହ…
ଖୋଜୁଛି ନିଜକୁ ନିଜ ପରିଚୟେ ସଗର୍ବେ ଉଠାଇ ମାଥ ଆଞ୍ଜୁଳେ ଆୟୁଷ ସରି ଆସିଲାଣି ଅସରା ଜୀବନ ପଥ ଭାଙ୍ଗୁଛି… ଗଢ଼ୁଛି ଅୟୁତ ଆୟୁଧ, ପ୍ରଗତି ନିଶୁଣୀ ଚଢ଼ି ହାରିବା ଜିତିବା ଖରା ଛାଇ ଖେଳ, ଚେତନାର ନଈବଢ଼ି। ପିଠିରେ ଖଜଣା ମନ୍ଦିରେ ମାଜଣା ଜିଇଁବାର ବୁଝାମଣା ଅସ୍ମିତା ବକିଛି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କିଣିଛି ଔଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟରେ ବାଟବଣା କିଛି ସ୍ମୃତି ମୋର ମହୁଠୁ ମଧୁର, କିଛି ଦହଗଞ୍ଜ ଅବଶୋଷ ହେତୁ ହେଲା ଦିନୁ ପାରିଧି କରୁଛି, କାମନାର ପରିତୋଷ ।…
ଏ ଜୀବନ ଏକ ମିଠା ଇତିହାସ ଅଧାଲେଖା ଗପ ବହି । ଏ ଜୀବନ କେବେ ଆଖି ଦୁଇ ଧାରୁ ବହୁଥିବା ଏକ ନଦୀ ଏ ଜୀବନ ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ପରି ଅଦିନିଆ ବାଆରେ ପଡ଼ିଥାଏ ଝଡ଼ି… ଏ ଜୀବନ ଏକ ଦୀପ ଶିଖାଟିଏ ପରି ସ୍ନିଗ୍ଧ ସମୀର ଦିଏ ତାକୁ ଲିଭାଇ… – ଦିଶା ନାୟକ
ମୁଁ ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଲାପରେ କିଏ କେମିତି ଝୁରିବ କିଏ ଲୁହ ଢାଳିବ କି ନାହିଁ ମା’ଟି ମୋର ପଣତ ତଳେ ମୁହଁକୁ ଲୁଚେଇ କଇଁ କଇଁ କାନ୍ଦିବ ॥ ମୁଁ ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଲାପରେ ମୋ ସାହସ ପଣକୁ କିଏ ଗୁଣିବ ବାପାଟି ମୋର ଗୁଣ ଗୁଣ ଗାନ କରି କନ୍ଥରେ ମୁଣ୍ଡ ପିଟିବ ॥ ମୁଁ ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଲା ପରେ ପୁଅଟି ମୋର କାହା ପାଖେ ଅଳି କରିବ ନୀତି ଝିଅଟି ମୋର…
ଅନେକ ବର୍ଷ ତଳର କଥା… ମସକ ଦେଶରେ ୧୦୦ ପ୍ରକାର ଆଦିବାସୀ ବସବାସ କରୁଥିଲେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମୌସକ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଷ୍ଠୀ ପାଇଁ ଜଣେ ଜଣେ ନେତା ଥିଲେ । ମୌସକମାନେ ଭଲ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଚାଷବାସ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ । ଦିନେ ମୁଖିଆ ନେତା ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ଯେ ଆମେ ଥରେ ସମୁଦ୍ରରେ ଯାତ୍ରା କରିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କ’ଣ ଅଛି ଦେଖିବା । ଅନ୍ୟ ମୌସକ ନେତାମାନେ ଏହା…
