ଜୀବନରାସ୍ତାରେ ଚାଲୁଚାଲୁ ମନେ ପଡ଼େ ସେହି ଅଭୁଲା ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ… ଥିଲି ଦିନେ ମୁଁ ଯେ… ଏହି ମୁକ୍ତ ଆକାଶର ବିହଙ୍ଗ… ନଥିଲା ମୋ ପାଇଁ କିଛି ବନ୍ଧନ ବିଛୁରି ପଡ଼ିଥିଲା ମୋ ଜୀବନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ କିନ୍ତୁ ଜାଣି ତ ନଥିଲି… ଛିଡ଼ିଯିବ ମୋର ଏହି ଡେଣା.. ଉଭେଇ ଯିବ ଯେ ରଶ୍ମି ଭରିଯିବ ଅନ୍ଧକାରର ଛାୟା ଲୁଚିଗଲା ମୋର ସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ ମେଘାଚ୍ଛନ ଆକାଶର ତଳେ… ମନେ ନାହିଁ କେବେ ଦେଖିଥିଲି ମୁଁ ଯେ…
ଶୀତ ଆସିଲେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠେ ତୁମସ୍ମୃତି ତାଜା ହୋଇଯାଏ କାକର ଭିଜା ଗୋଲାପ ଯୋଉଟା ତୁମେ ଦେଇଥିଲ ମୋତେ ଅତି ସରାଗରେ ପହିଲି ଭେଟରେ । ଶୀତ ଆସିଲେ ମନେପଡ଼େ ତୁମ ଇଅରକଡ଼୍ ଦିଆ ଫୁସଫୁସ କଥା ଆଉ ମୋ ବାହାନାରେ ମିଛଯନ୍ତ୍ରଟାକୁ ତୁମ ସତସତିକା ଦେଉଥିବା ସହଶ୍ର ଚୁମା । ଶୀତ ଆସିଲେ ମନେ ପଡ଼େ ତୁମ ମିଠା ମିଠା ଗୀତ ଯାହା ଚାଲୁଥିଲା ରାତିଅଧ ଯାଏ ଶେଷ ହେଉଥିଲା ଫୋନର ଚାର୍ଜ ସାଥିରେ । ଶୀତ ଆସିଲେ ମନେପଡ଼େ…
୨୦୨୧ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ ଶୁଭପଲ୍ଲବର ୩୩ଶ ସଂସ୍କରଣ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ୪୯ ପୃଷ୍ଠା ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ପତ୍ରିକାଟିରେ ସମୁଦାୟ ୧୬ ଗୋଟି ଆଲେଖ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ଗୋଟେ ସାଙ୍ଗର ବଡ଼ ଭାଈ ରୋହତାଙ୍ଗ ପାସ୍ ବୁଲିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ । ଫେରିବା ପରେ ଆମ ଆଗରେ ବହୁତଗୁଡ଼ିଏ ରୋମାଞ୍ଚକର କାହାଣୀ ବଖାଣିଥିଲେ । ସେହି ଦିନଠାରୁ ଆମେ ୪ ଜଣ ସାଙ୍ଗ ଜଗିକି ବସିଥିଲୁ କେବେ ଆମକୁ କିଛି ଦିନ ସମୟ ମିଳିବ ଆଉ ଆମେ ରୋହତାଙ୍ଗ ପାସ୍ ବୁଲିବାକୁ ଯିବୁ । ଆଗରୁ ବାସ୍ ଏତିକି ଜାଣିଥିଲୁ କି ରୋହତାଙ୍ଗ ପାସ୍ ହିମାଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଭାରତର ଉତ୍ତରଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ରାଜ୍ୟ । ସେଠିକୁ ଯିବା…
ନିଶ୍ଚନ୍ତାର ପାଦଦେଶେ ହେଉ କିମ୍ବା ଆମ ଗାଁ ମଶାଣୀର ଦୂରେ ଥିବା ସେ ଗାଇଦାଣ୍ଡି କଇଁଆଧାଡ଼ି । ସେ ଯେବେ ତା’ ନିଶ ଫୁଲେଇ ବପୁ ଫୁତ୍କାରି, ରଢ଼ ନିଆଁ ଭଳି ଆଖି ଦୁଇଟିର ଡୋଳା ବାହାର କରି ଦୁମ୍ ଦୁମ୍ ହୋଇ ଚାଲେ, ଆମେ ଛୁଆପିଲା ସବୁ ଲୁଚିଯାଉ, କଣ୍ଟେଇ କୋଳି ତକ ଆମ ସାର୍ଟ ଏକ ବୋତାମ ଖୋଲା ଅଣ୍ଟିରୁ ବିଞ୍ଚିହୋଇପଡ଼େ ମଲା ଘାସ ଉପରେ । ବେକରେ ଘଣ୍ଟି ପଡ଼ିଥିବା ଓଲେଇ ଗାଈ ହେଉ କିମ୍ବା…
