ନଅ ମାସ ଯାକ ବୁଲି ବୁଲି ମୁହିଁ ମନେ ରହିଲାନି ପାଠ ଏଇ ତିନି ମାସ ପିଆଇ ଦେଲଣି ପାଠଠୁ ଅଧିକା ଶାଠ ॥ ବାହରେ କୋରୋନା ଡର ମାଡ଼ିଆସେ ପାରୁନାହି କିଛି ଭାବି ବରଷ ସାରା ମୁଁ ପାଠ ପଢ଼ିନାହିଁ ବୋଉଲୋ ମୁଁ ପରୀକ୍ଷା ଦେବି ॥ ଗଣିତ ବହିକୁ ଖୋଲିଲା ବେଳକୁ ଘୂରି ଯାଉଛି ମୋ ମଥା ଇଂରାଜୀ ପାଠ ମୁଣ୍ଡେ ପଶୁନାହିଁ କହିବି ଆଉ କାହା କଥା ॥ କୋରୋନାର ଯେଉଁ ପ୍ରକୋପ…
ସଞ୍ଜ ବୁଡ଼ିଲା ବେଳଠାରୁ ଶୀତ ପଡ଼ି ସାରିଥିଲା, ସେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥିଲା ଷ୍ଟେସନ୍ ପାଖରେ କୋଉ ସକାଳୁ ମୁଠାଏ ଚୁଡ଼ା ଖାଇ ଏକମୁହାଁ ହୋଇ ଘରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲା । କ’ଣଟା ଆଉ କରିଥାନ୍ତା ଯେ !? ଆଉ ସହି ହେଉ ନଥିଲା ଶୀତରେ ଦିନ ସାରା ଥମୁନଥିବା ବୁଢ଼ା ବାପାଙ୍କର ଛାତି ଥରା ଧଇଁ କାଶ, ରାତିରେ ଚୁଲିପଖାରେ କନାପୁଡ଼ା ଦେଇ ନିଜର ଫୁଲି ଯାଇଥିବା ପାଦକୁ ସେକ ଦେଉଥିବା ବୋଉର ବିକଳ ଚାହାଣୀ, ସହି ହେଉନଥିଲା ବୟସ…
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ସଫେଦ୍ ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ତା’ ଦେହ ଆଜି କାହିଁକି ଏତେ ଜଳୁଛି??? ପାର୍କରେ ଲୋକ ଭିଡ଼, ସେ କିନ୍ତୁ ଏକଦମ୍ ଏକେଲା । ଶୁଭ୍ରା ବସିଛି ସେଇ ସୁପରିଚିତ ସିମେଣ୍ଟ ବେଞ୍ଚରେ ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ବସନ୍ତି ହାତ ଧରା ଧରି ହୋଇ । ନିଶିକାନ୍ତଙ୍କ ସହ… ଗତ ଦଶ ବର୍ଷ ହେବ !! ହାତରେ ତା’ର… ଏଇ କିଛି ସମୟ ଆଗରୁ ନିଶିକାନ୍ତ ଧରାଇ ଯାଇଥିବା ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଚେକ୍ । ସେଇଟା ବି ହାତରେ ଅଗ୍ନି ପିଣ୍ଡୁଳା ପରି…
ସମାଜ..! କିଏ ଏ ସମାଜ ? କ’ଣ ତା’ର ଅଛି ଏକ ଅସ୍ଥିତ୍ଵ? କିଏ ଗଢ଼ିଛି ଏ ସମାଜ? କାହା ପାଇଁ ଏ ସମାଜ? ଏମିତି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଙ୍କି ମାରେନି କେବେ ଆମ ମନରେ? ସତରେ କ’ଣ ଆମେ ଏକ ଉଚ୍ଚ-ଶିକ୍ଷିତ ଆଧୁନିିକରଣ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ଭରା ସମାଜରେ ବଞ୍ଚୁଛେ? କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି..! ଏ ଆଧୁନିକତାର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ, ନିଜ ପୂର୍ବ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର କେତେ ସମ୍ମାନ କରୁଛେ କି ଅସମ୍ମାନ? ନିଜ ସ୍ୱାଭିମାନ, ନିଜ ଓଡ଼ିଆ…
ବିଦାୟ ନେଲେ ଋତୁ ବସନ୍ତ ନୂତନ ଅବ୍ଦର କରି ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ସୌର ବୈଶାଖର ପହିଲି ଦିନ ବିଶୁବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଅବସ୍ଥାନ ଦିନ ମହାବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ସେଦିନୁ ପ୍ରବେଶନ୍ତି ପ୍ରଥା ପରମ୍ପରା ଉତ୍କଳୀୟ ରୀତି ପଣା ନାମେ ସେ ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ତେଜ ବଢ଼ାଇଲେ ଅରୁଣ ଘୋର ନିଦାଘ ଦାରୁଣ ବସାଇ ଓଡ଼ିଆ ବସୁନ୍ଧରା ଠେକି ଇନ୍ଦ୍ରେ ମନାସେ ସହଳ ବୃଷ୍ଟି । – ଦିବ୍ୟାଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱବନ୍ଦ୍ୟା ଜେନା
