କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ଶ୍ରାବଣ ମାସେ ହୁଏ ମେଘ ପ୍ରବେଶ, ପରିଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି ପ୍ରଦେଶ ପ୍ରଦେଶ, ପ୍ରେୟସୀ ପ୍ରତି ହେଲା ଯେ ଆବେଶ, ନେଇ ଯାଆନ୍ତୁ ମୋର ପ୍ରେମସନ୍ଦେଶ |୧| ପ୍ରେମିକା ପାଇଛି ଅପ୍ସରା ରୂପର ଆଶିଷ, ନିତ୍ୟେ ଆସ୍ଵାଦନ କରଛି ସୁଷମ ପୀୟୁଷ, ଏହି ନବଯୌବନ କରୁଛି ପ୍ରଣୟ ଘୋଷ, ଆମ ମଧ୍ୟେ ଅନୁରକ୍ତି ସଦା ରହୁ ଅଶେଷ |୨| ମୋ ଅଭିନବ ଅନୁରାଗ ନୁହେଁ ଅଭିନୟ, ମୋ ପ୍ରଣୟିନୀକୁ ବୁଝାନ୍ତୁ ମୋ ଅଭିପ୍ରାୟ, ମୋ ମନରେ ହୋଇଛି ରମ୍ୟ…
ଆଜି ଆକାଶକୁ ପଚାରିଲି ତୁ ତାରାବିନା ରହିପାରିବୁ? ସେ ଉତ୍ତର ନଦେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା ମତେ କହ ତ!!!!! ତୁ କ’ଣ ନିଃଶ୍ୱାସ ବିନା ବଞ୍ଚି ପାରିବୁ? ମୁଁ ଚାଲିଗଲି ସାଗର ପାଖକୁ ଏଇ ତୁ କ’ଣ ଊର୍ମି ବିନା ବଞ୍ଚି ପାରିବୁ? ସେ ଉତ୍ତର ନଦେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା ମତେ କହ ତ!! ତୁ କ’ଣ ବିନା ହୃଦୟରେ ଜିଇଁ ପାରିବୁ? ଉତ୍ତର ଅପେକ୍ଷାରେ ଚାଲିଗଲି ଫୁଲ ପାଖକୁ ଏଇ ତୁ କ’ଣ ଭ୍ରମର ବିନା…
ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ ଯେବେ, ତାକୁ ମନ ଦେଇ ଆସିଲି । ଜଣେ ଅଜଣା ଚେହେରାକୁ ହୃଦୟ ଆଇନାରେ ଆଙ୍କିଦେଇ ଆସିଲି ॥ ଆଖିପଲକରେ ଯେବେ ମୋର, ତା’ ସ୍ୱପ୍ନନେଇ ଆସିଲି । ଜଣେ ଅଜଣା ଚେହେରାକୁ ନିଜର ଭାବିଦେଇ ଆସିଲି ॥ ଲୁଚି ଲୁଚି ତାକୁ ଦେଖୁଥାଏ ନିତି, ତାକୁ ନଦେଖିଲେ ଥରେ, ରାତିରେ ନିଦ ଆସେନା । ତା ବିନା ବଞ୍ଚିବା, ଏବେ ଆଉ ସମ୍ଭବ ହୁଏନା ॥ ଏକା ଏକା ଆଉ ଜୀବନଚଲାପଥେ ଚାଲିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହୁଏନା । ତା…
ସାତ ଜନମକୁ କଥା ଦେଇଥିଲ ନିଜର କରିବ ବୋଲି ପ୍ରତାରଣା କରି ଚାଲିଗଲ ତୁମେ ସର୍ବହରା ମୁଁ ହୋଇଲି ॥ କହି ବି ପାରୁନି ସହି ବି ପାରୁନି ବେଦନା ମୋ ହୃଦୟର ବୁଝି ପାରୁନାହିଁ ଏମିତି କାହିଁକି ବିଚ୍ଛେଦ ହେଲା ଆମର ॥ ତୁମ ବିଛେଦରେ ସବୁ ହରାଇଲି ଦିନ କାଟୁଛି ଦୁଃଖରେ ଗଲା ଦିନଠାରୁ ଭାବୁ ଅଛି ବସି ଆଖି ଭିଜୁଛି ଲୁହରେ ॥ ଆସିବା ବାଟକୁ ଚାହିଁ ଚାହିଁ ମୁହିଁ ଦେହଟା ଗଲାଣି…
ପାଶବିକତା ଚୁମି ଦେଇଯାଏ ଆପଦ ମସ୍ତକ.. ଉଆଁସ ରାତିର ବିସ୍ତାରିତ କାୟାରେ ଅବା, ଫ୍ଲଡ ଲାଇଟ୍ର ସୂକ୍ଷ୍ମାଲୋକରେ ଏକାନ୍ତ ତରୁଣୀ କୁଦ ଜନପଥରେ ଦେଖି ॥ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦାରୁ ବି ନିର୍ଦ୍ଦୟୀ ସାଜେ ଅଭାବୀ, ନିରୀହା, ଗର୍ଭସ୍ଥ ଗୃହିଣୀର ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାରକୁ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ବାରଣ୍ଡାର ମୁକୁଳା କୋରିଡର୍ରେ ପାଶବିକତାର ଚୁମ୍ବନ ଚାଖି ॥ ପୂଜ୍ୟ, ପିତୃ ପ୍ରତିମ ଗୁରୁ ବି ଅଫୁଟା କୋମଳ କଢ଼ିର ନିରୀହତାର ସୁଯୋଗ ଉଣ୍ଡି ପରସ ଲାଲାସାରେ ଆଜି ପାଲଟିଯାଏ ଭ୍ରମର କନ୍ୟା…
