ସନ୍ଧ୍ୟାତାରା
ଅନ୍ଧକାର ଉଜାଣିରେ ଗୋଧୂୂଳୀ ପଣତ ତଳେ ନୀଡ଼ଫେରା ଆଳାପରେ ଅସ୍ତରାଗ ସୁରେ ସୁରେ ଶର୍ବରୀ ପ୍ରଭାତ ଉପନୀତ, କାୟାନ୍ତରେ ନିଶିଗନ୍ଧା ମହକେ ରଜନୀ ଗନ୍ଧା କୁମୁଦ ପଲକ ଖୋଲେ ଶେଫାଳି ମହକ ମେଳେ ପୂର୍ବାକାଶେ ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ହସ । ବହଳ ଅନ୍ଧାର ସାଥେ ଉଦାସ ଶର୍ବରୀ ଆସେ ମୁଦି ଆସେ ପୃଥିବୀ ପଲକ, ଅଶାନ୍ତ କାକଳୀ ମଧ୍ୟେ ଉଲ୍ଲୂକର ଶବ୍ଦ ଶୁଭେ ତନୁ ମନ ହୁଏ ଆତଙ୍କିତ । ଚଷା ପୁଅ ମନେ ଭୀତି କର୍ମ ନ ହେଉ…

