ତମେ ମୋ ଗୋଲାପ ମୋ ମନ ବଗିଚାର ପାରିଜାତ ତମେ ମୋ ପଦ୍ମିନୀ ମୋ ହୃଦ ସରୋବରେ ପ୍ରସ୍ପୁଟିତ ତମ ପ୍ରେମ ମୋର ଅମୃତ କଳସୀ ମୋର ଅମରତ୍ୱ ରସ ତମ ପ୍ରେମ ମୋର ଶାଶ୍ୱତ ଗୀତିକା ମୋର ପୁଲକ ଉଛ୍ଵାସ ତମ ଗୋଲାପୀ ପ୍ରେମର କଣ୍ଟକ ପୀଡ଼ନ ମୋର ନିର୍ବାଣର ଯୋଗମାର୍ଗ ତମ ସୁଧାଓଠ ଝରା ରସ କଲ୍ଲୋଳିନୀ ମୋର ପ୍ଲାବନର ମଧୁପର୍ବ l – ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେହେରା
ଦେଶର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିର ମୂଳଦୁଆ ଅଟଇ ଶ୍ରମିକ ଭାଇ, ତା’ ପାଇଁ ହୁଅଇ ଦେଶର ଉନ୍ନତି ତା’ ପରି ଆଉ କେ ନାହିଁ । କେହିତ ବୁଝେନା ତାହାରି ବେଦନା ଆମୋଦେ ଥାଇ ପାଗଳ, ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ କରିବା ପାଇଁ ସେ ବୁହାଏ କେତେ ଯେ ଝାଳ । ନିଜ ପାଇଁ ତା’ର ନଥାଏ ନଜର କର୍ମ ତା’ର କରିଚାଲେ, ନୀରବେ ଗୋପନେ ଝରାଏ ସେ ଲୁହ କେବେ କେବେ କଷ୍ଟ ହେଲେ । ଲହୁ ଲୁହ ନିଗାଡ଼ି ଖଟି ସେ…
ଧନ୍ୟ ଅଟଇ ଆମର ଦେଶ ଧନ୍ୟ ତୋ’ର ପରିବେଶ ପ୍ରକୃତି ମା’ର କୋଳରେ ଝୁଲି ଧନ୍ୟ ହୋଇଲୁଁ ଆମ୍ଭେ ତୋହରି ପାଇଁ ॥ ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷ ଆମରି ଦେଶ ବିପୁଳ ଜନଙ୍କ ଏଠି ବାସ ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲମାନ, ଶିଖ୍, ଇଷାଇ ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଗଢ଼ିଲେ ପ୍ରେମ ପ୍ରଦୀପର ଉଆସ ॥ ବୁଦ୍ଧଦେବ, ମହାବୀର, ମହା ମହା ପଣ୍ଡିତ ଗଣ ପ୍ରଚାରୀଲେ ସବୁ ଧର୍ମର ସାର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପି ଚାରିଆଡ଼େ ସୁଗନ୍ଧିତ ହୋଇ ମହକିଲା ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନ ॥ ଭାରତ…
ମୋ କବିତାକୁ ଦେଖି ଦେଖି, ଶୁଣି ଶୁଣି ମୋ ବାଇ କବିତା ପାଇଁ ବାଇ । କହୁଛି “ମତେ ଟିକେ ତମ କବିତାରେ ରଖୁନ, ବାବୁ କବିତାମାନେ ତ ପରି/ପରିକା ଜହ୍ନ ପରି ଗବ ଗବ ଫୁଟୁଥିବା ଭାତ ହାଣ୍ଡି ପରିକା… ଏମିତି କେତେ କିସମ କିସମ ମୁଁ କାହା ପରିକା? ଅଳନ୍ଧୁରୁ ମୁଁ ସାଉଁଟୁଛି ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା ଧଳା ବାଳ ଗୁମୁରୁ ଥାଏ ତହିଁ ବୁଢ଼ୀ ମା’ଟିଏ, ପୁଣି ବୁଢ଼ିଆଣି ଜାଲରେ ଖେଳେ ବୁଢ଼ୀ ଅସୁରୁଣୀ ଟିକିଏ…
ଜୀବନ, ଭଗବାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିର ଏକ ଅନନ୍ୟ ଅବଦାନ ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପୃଷ୍ଠା ରୋମାଞ୍ଚକର । କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏଠି ଜୀଇବା କଷ୍ଟକର ହୋଇଯାଏ, ଆଉକିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅଭୂଲାସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଯାଏ । କିଛି କିଛି ଅଜଣା ମଣିଷ ଏଠି ଆପଣାର ଲାଗନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ଆପଣାର ଲୋକ ଶକ୍ତ ଆଘାତ କରନ୍ତି । ବଞ୍ଚିବାପାଇଁ ଏଠି ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, କିଛି ପାଇବା ପାଇଁ କିଛି ହରାଇବାକୁ ପଡ଼େ । ଏସବୁକୁ ଜିତି ଯିଏ ବଞ୍ଚିବା ଶିଖିଛି, ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ବୋଧେ ସିଏ…
