ତୁମକୁ ଦେଖେ ମୁଁ ଗବାକ୍ଷର ବଉଦର ଆଢ଼ୁଆଳ ଫାଙ୍କେ ଭାବେ ତୁମେ ଅଛ ମନ୍ଦ ମଳୟେ ଆମ୍ବ ଡାଳ ବଉଳରେ ତୁମକୁ ଦେଖେ ମୁଁ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛରେ ତ ସାତ ତାଳ ପଙ୍କ ତଳେ

ବସନ୍ତେ ଫୁଲେଇ ଫଗୁଣ ମାସେ ବରଷକେ ଥରେ ହୋଲିଟି ଆସେ ରଙ୍ଗର ପସରା ସାଥିରେ ନେଇ ପ୍ରେମର ଫଗୁରେ ସଜେଇ ହେଇ କୋଇଲିର କୁହୁତାନର ତାଳେ ବଗିଚାରେ ପୁଣି ଆମ୍ବ ବଉଳେ କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ସାଜେ

ଫଗୁଣଟା ଆଜି ଫିକା ପଡ଼ିଅଛି ନ ଝରଇ ଆଉ ମହୁ, ମନକୁ ମୋହିତ କରିପାରୁ ନାହିଁ ଆଜି କୋଇଲିର କୁହୁ ।୧। ବଉଳ ବାସନା ପାରୁନାହିଁ ଆଉ ମନ କରି ଆନ ମନା, ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଏଠି

ଅନ୍ଧାର ରାସ୍ତା, ରାସ୍ତା ପୂରା ଶୂନ୍‌ଶାନ୍ ସେ ରାସ୍ତାରେ ମୁଁ ଏକା ହଠାତ୍, ବର୍ଷା ଆକାଶରେ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା?? ଖାଲି ବର୍ଷା ନୁହେଁ ତା’ ସହ ବିଜୁଳି ଚକ୍ ଚକ୍… ଠିକ୍, ସେହି ଅନ୍ଧାର

ମନେ ଅଛି ତମର ସେଦିନ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆରେ ପରିଚୟ ହୋଇଥିଲା ଆମର । ବୋଧେ ଭୁଲିଯାଇଥିବ ଭୁଲିଯିବା କଉ ବଡ଼କଥା ଯେ ଏ ମାଟି, ଏ ଆକାଶ ଏ ପୃଥ୍ୱୀ, ଏ ନିଶ୍ୱାସ ବଦଳିବ ଦିନେ,

ରଙ୍ଗ ଅବିର ଧରି ମୋ ତନୁ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଆଶିଯା’ ଥରେ କହ୍ନେଇ । ତୋ’ ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗୀନ୍ କରିଦେ ମୋ ଜୀବନର ଯମୁନା ନଈ ॥ ନାହିଁ ମୋର ମୀରା ପରି ଭାବ ହୋଇ

ନାଲି ପାଣି ଟିକେ ତୁଣ୍ଡରେ ବାଜିଲେ ଭୁଲେ ସେ ସାରା ଦୁନିଆ । ଦିନରେ ପୁଣି ସେ ଦେଖେଇ ଦିଅଇ କେତେ ଜହ୍ନତାରା ମାନିଆ ॥ ଠିକଣାଟା ତା’ର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ନୁହଁଇ । କେତେବେଳେ ନର୍ଦ୍ଦମାରେ । କେତେବେଳେ

ଏ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ନାୟକ ସାଜିଛି କଣ୍ଟକିତ ପଥେ ଶକ୍ତ ଆଘାତେ ଅଜଣା ବାଟର ବାଟୋଇ ସେ ସାଜେ, ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଏ ରଙ୍ଗୀନ୍ ଦୁନିଆଁ ନିଜକୁ ହରାଇ ନିଜକୁ ବି ଖୋଜେ । ସ୍ୱପ୍ନ ଦରିଆରେ ଭାସି

ସବୁ ଲାଗେ କାଲି ପରି ସାଙ୍ଗସାଥି ହସ ଖେଳ କଲେଜ କମନ୍ ରୁମ୍‌ର ଘୋ ଘୋ ଶବ୍ଦ ଇଂଲିଶ କ୍ଲାସର ଅଖଣ୍ଡ ନୀରବତା… ସବୁ ଆଜି ଯେମିତି ଜୀବନ୍ତ ସବୁ ଆଜି ନାଚୁଛି ମୋ

ଆମର ସେ ହାତ ଛନ୍ଦା ଛନ୍ଦି ହୋଇ ବାଟ ଚାଲିବା ସାଇକେଲରେ ତୁମ ସାଥେ ବହୁ ଦୂର ଯିବାରେ କୁହ କିଛି ଅଛି କି ! ପୁରୁଣା ରୁମାଲରେ ଲାଗିଥିବା କିଟ୍‌କାଟ୍ ଚକଲେଟ୍‌ର ଦାଗରେ ଟିଫିନ୍‌ରେ

ଦେହରୁ ସେ ଘା’ ସୁଖିଯାଇିଛି ସତ ହେଲେ ମନରେ ହେଇଥିବା ସେ ଘା’ ଏବେବି ତାଜା ଅଛି ॥ ଆଖିରୁ ଲୁହ ସୁଖିଯାଇଛି ସତ ହେଲେ ହୃଦୟରେ କହୁଳୁଥିବା ସେ କୋହ ଏବେବି କଇଁ

ତୁମ କରୁଣାରୁ ଚାଲିଛି ସଂସାର ରଥ ତବ ପାଦତଳେ ଏ ଜୀବନ ଯାଉ ଆହେ ପ୍ରଭୂ ଜଗନ୍ନାଥ…!! ଏ ଭବ ସାଗରେ ସଂଜ୍ଞାହୀନ ମୁଁ ଯେ ଜୀବିତ ତୁମରି ପାଇଁ ଜୀବ ଗଲା ବେଳେ