ଅଖିଳ ଭାଇନାଙ୍କୁ ଚିଠିଟିଏ
ଅଖିଳ ଭାଇନାଙ୍କୁ ଚିଠିଟିଏ

ଅଖିଳ ଭାଇନାଙ୍କୁ ଚିଠିଟିଏ

ପ୍ରିୟ ଅଖିଳ ଭାଇନା,

କେମିତି ଅଛ? ନାକଟା ଚିତ୍ରକର ପାଖେ ଏବେ ବହି ଖୋଲି ପଢିବାକୁ ଅଜସ୍ର ସମୟ ଥିବ, ନୁହେଁ? ତୁମ ସହ ବସି ବରା ଘୁଗୁନି ଖାଇ ଅନୁଗୁଳର ସ୍ମୃତିକୁ ଲେଉଟାଇ ଦେଖିବା ଆଗରୁ ତମେ ଚାଲିଗଲ । ଗଲ ଯେ ଆମକୁ ପଦଟିଏ କହିଲନି ବି ! ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସିଲେ ଜଣାଉଥିବା ଅଖିଳ ଭାଇନା ସେପୁରକୁ ଯିବା ଆଗରୁ ଥରୁଟିଏ ବି ଆମ କଥା ଭାବିଲେନି ! ତମସହ ମିଶିବା ଆଗରୁ ଭାବୁଥିଲି କେମିତିକା ମଣିଷଟିଏ ହେଇଥିବ କେଜାଣି ! କିନ୍ତୁ ଯୋଉଦିନ ଆମ ଘରକୁ ଗୋଟେ ନାହ ନହକା ପତଳା ଡେଙ୍ଗା ଲୋକଟିଏ ଫିନ ଫିନ ଧଳା ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧି ଆସିଲା, ମୁଁ ଜାଣିଲି ଏ ଲୋକଟାକୁ କେବଳ ଭଲପାଇ ହୁଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସମ୍ମାନ କରିହୁଏ । ଏ ଜଣକ ଆମର ନାକଟା ଚିତ୍ରକର/ଖିଲିଖିଲିଆ ।

ବୋଧେ ଜାଣି ସାରିଥିଲ ଯେ ଡଙ୍ଗା ଫୁଟି ସାରିଛି ତେଣୁ ଆଉ ଫୋନ କଲନି ଯେ ”ଝିଅ ଆସ ବରା ଖାଇବା ।” ତୁମର ଗପ ପେଡ଼ିର ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ହାଲିଆ ହେଇଗଲୁ; ହେଲେ ତୁମେ ଆସିଲନି । ତୁମର ଖିଲିଖିଲିଆ ହସ ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ କେତେ ବ୍ୟାକୁଳ ଅଥଚ ତୁମେ ଏଠି ନାହଁ । ଏମିତିକା ମଣିଷଟେ ଏଠି ନାହିଁ ଯିଏ ତୁମକୁ ଝୁରୁନି । ଆମେ ପରା ତୁମ ଗପମୁଣିର ଯାଦୁରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିଲୁ । ଭାଇନା, ତୁମେ ଯୋଉଠି ଥାଅ, ଭଲରେ ଥାଅ । ଆମପାଇଁ ତୁମ ଆସରରେ ଆଗ ଧାଡ଼ିରେ ଜାଗା ରଖିଥାଅ, ଯେମିତି ତୁମେ ଗପ କହିବ ଆଉ ଆମେ ଜୋରରେ ହସିବୁ ଖିଲିଖିଲିଆ ହସ…..

ଇତି
ତୁମକୁ ଝୁରି ମରୁଥିବା ଟ୍ୱିଟର ପରିବାର

(ରଚନା: ଶ୍ୱେତପଦ୍ମା ଶତପଥୀ)

Comments

comments

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସେୟାର କରନ୍ତୁ...

Leave a Reply

Close Menu