ଖେଳୁଛି ମୁଁ ଶବ୍ଦଖେଳ କେତେ ଏକାନ୍ତରେ, ଜିତିବି ନା ହାରିବି ତାହା ଅଛି ରୂପକାର ସମୟ ହାତରେ । ଅନୁଭବର ଉତ୍ତରଣରେ ତୋଳୁଛି ମୁଁ ଶବ୍ଦର ନଅର ତୁମେ ତା’କୁ କହିପାର ସୁନ୍ଦରୀ କବିତା ଚିନ୍ତା ଚେତନା ସବିତା, କିନ୍ତୁ ମୁଁ କହିବି ସେହି ମୋର ପ୍ରାଣପ୍ରିୟା ଯିଏ ସଦା ବାନ୍ଧିରଖେ ତା’ ପ୍ରେମ ଫାଶରେ ନିବିଡ଼ ଆଶ୍ଲେଷରେ ଦେଖାଇଣ ତା’ କାବ୍ୟିକମାୟା । ତା’ସାଥେ ବଞ୍ଚିଛି ମୁହିଁ ତା’ ସାଥେ ମରିବି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଲେ ପୁଣି ତା’ ସାଥେ…
ନଶ୍ୱର ଶରୀରରେ ନିଃଶ୍ୱାସ ପ୍ରଶ୍ୱାସର ଧାରା ଅବିଛିନ୍ନ ଥିଲାଯାଏ ଗଢ଼ୁଥାଏ ଭାଙ୍ଗୁଥାଏ ସ୍ୱପ୍ନର ସୁଉଚ୍ଚ ଅଟ୍ଟାଳିକା, କିଛି ବନ୍ଦ୍ ଆଖିର ପଲକ ତଳେ ଆଉକିଛି ଖୋଲା ଆଖିରେ ଆଖିଏ ଜଞ୍ଜାଳ ଭିଡ଼ରେ । ସ୍ୱପ୍ନରୁ ବାସ୍ତବିକତାକୁ ରୂପାନ୍ତରଣର ପ୍ରକ୍ରିୟାଟି କିନ୍ତୁ ଖୁବ୍ ରହସ୍ୟମୟ ପ୍ରତିତହୁଏ ଜୀବନପଥର ଦୋଛକିରେ ବେଶ୍ କିଛି ବାଟ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ କରି, କେଉଁ ଏକ ଝଙ୍କାଳିଆ ବର ଓହଳର ସ୍ନିଗ୍ଧ ଶୀତଳ ଛାଇତଳେ ଅବକାଶ ନେଉ ନେଉ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହେଲାବେଳେ । ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ପ୍ରୟାସର ସମାନ୍ତରାଳ…
ଜହ୍ନ ଆଜି ଶୋଇଯାଏ ରାତିର କବରୀରେ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ହଳଦିଆ ମୁଖାପିନ୍ଧା ବତିମାନେ କୃତ୍ରିମ ଚନ୍ଦ୍ର ସାଜୁଛନ୍ତି ଯେମିତି ଇତସ୍ତତଃ ସେ ମାୟାବୀ ଆଲୁଅରେ ଛଦ୍ମବେଶ ଧରି ଲୁଚିରହିଛି ଅଲଂଘ୍ୟ ଗିରିପଥ ଟିଏ ଦୂରତାକୁ ଉପହାସ କରୁଛି । ମୁଁ ଚାଲୁଛି, ପାଦ ମୋର ଥକି ଆସିଲାଣି ଦେହ ବି ଜବାବ୍ ଦେଲାଣି ତଣ୍ଟି ଶୁଖିଯାଇଛି ଆଖିରେ ବି ଆଖିଏ ନିଦ ମାଡ଼ି ଆସୁଛି ତଥାପି ଯେପରି ଦିବାଲୋକର ମୃଗତୃଷ୍ଣା ଫୁଙ୍ଗୁଳା ପବନରେ ମତେ କଟାକ୍ଷ କରୁଛି। ରାସ୍ତାକଡ଼ର ଗୋଟିଏ…
ଓଢ଼ଣା ତଳରୁ ମୁହଁ କାଢ଼ି ଯେବେ ବେଲେଣା ବାଡ଼ି ତୁ ଧରିବୁ ନିଜ ସ୍ୱାଧୀନତା ନିଜ ହାତେ ନେବୁ ଅଧିକାର ଫେରି ପାଇବୁ ॥ ଲାଜେଇ ରହିଲେ ସକେଇ କାନ୍ଦିଲେ ଦୁନିଆ ଗଞ୍ଜଣା ଖାଇବୁ ପୁରୁଷ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସମାଜରେ ତୁ ଲୋ ଅବହେଳିତ ଯେ ହୋଇବୁ ॥ ଘରୁ ବାହାରିଲେ ଦଶଟା ପୁରୁଷ ଡାହାଣା ଆଖିରେ ଚାହିଁବେ ବିଟପୁରୁଷର ଲଗା ପଘା ନାହିଁ ଝୁଣି ଝୁଣି ତତେ ଖାଇବେ ॥ ପୋଲିସ ସହାୟ ମିଳିବନି କେବେ ରାଜନୀତି…
ବିରହରେ ଯଦି ଭିଜି ନାହିଁ ଆଖି ତାକୁ କିବା ପ୍ରେମ କୁହ ଶୁଖି ନାହିଁ ଯଦି ତଣ୍ଟି ତା’ ଆଗରେ ସେହି ଗଭୀରତା ପାଇ ନାହଁ । ମୁହେଁ ନ ଫୁଟିଛି ହସ ଯଦି ତୁମ ତା’ ନାଁକୁ ଭିଡ଼ରେ ଶୁଣି ହଜାରେ ସ୍ୱରରୁ ଯଦି କଣ୍ଠସ୍ୱର ନପାରିବ ତୁମେ ଜାଣି । କୁହ ନାହିଁ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରେମ ତାହାକୁ ଖାଲି ଶାରୀରିକ ନିବିଡ଼ତା ଭାବୁଥିଲେ ଖାଲି ପ୍ରେମ ଶରୀରରେ ଶୁଣ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ କଥା । ଭିଜିଥିଲା ଆଖି ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କର…
