କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ନୀରବତା କେବେ ଅକୁହା କଥା ଅଶାନ୍ତ ମନର ଜୁଆର ଭଟ୍ଟା କେବେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାର ରାସ୍ତା ନୀରବତା କେବେ ପ୍ରତିବାଦର ସ୍ୱର କେବେ ସମ୍ମତିର ଲକ୍ଷଣ ନୀରବତା ପଛେ ଲୁଚି ଥାଏ ଆଶାନ୍ତ ମନର କୋହ ଭରା ହୃଦୟ କେବେ କ୍ରୋଧ କେବେ ଅଭିମାନ କେବେ ମରିଯାଇଥିବା ଆଶା କେବେ ହଜି ଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ନୀରବତା ଏକ ଭାବନା କାହାପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ କାହାପାଇଁ ଆତ୍ମ ସମୀକ୍ଷା କେହି କହିଥିବା କଥାର ମନରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ନୀରବତାର ପରିଣତି…
ନିଦ ମାଉସୀ ଦେ ଆଉଁସି ସୁନା ଧନକୁ ମୋର ଧନ ଯେ ମୋର ଶୋଉନି ଜମା ଲାଗୁଛି ତା’କୁ ଡର ॥ ଗପର ପେଡ଼ି ଦେଇଛି ଖୋଲି ଧନ ମୋ ଶୋଇବ ବୋଲି ଶୁଣିଦେଲେ ଥରେ ମାଆ ଡାକ ଟିକେ ଦୁନିଆଁ ମୁଁ ଯାଏ ଭୁଲି ॥ ହୃଦ ପସରା ମାଣିକ ହୀରା ମୋ ନୀଳ ଗଗନ ଶଶୀ ଅଭିମାନେ ପଦେ କହିଦେଲେ ଥରେ ଧନ ମୋ ଯାଉଛି ରୁଷି ॥ ବଡ଼ ହେଲେ ସିଏ ଅର୍ଜିବ…
ନାରୀ ତୁହି ବନ୍ଦନୀୟା କେତେ ରୂପ ତୋହରି ସେନେହ ମମତାର ପ୍ରତୀକ ସାଜୁ ତୁହି ଭଗିନୀ ଦୁହିତା ବୋଲାଉ ପରା ସାଜୁ ପୁଣି ଘରଣୀ । ମାତୃ ରୂପେ ସନ୍ତାନର ସହୁ କେତେ ଅଳି ସ୍ତ୍ରୀ ସାଜି ସ୍ୱାମୀ ସାଥେ ଚାଲି ଥାଉ ପୁଣି । ଗର୍ଭର ଯନ୍ତ୍ରଣା ପୁଣି ନିନ୍ଦା ଅପବାଦ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହି ଚାଲୁ ଜୀବନର ବାଟ । ତୋ’ ଲୁହ ଲୁଚାଉ ପରା ଦୁନିଆ ଆଗରେ ଛାତିରେ ପଥର ଲଦି ଓଠରେ ହସୁରେ । ଚିରବନ୍ଦନିୟା ତୁହି…
ଘର୍ଘର ନାଦରେ ଅଗ୍ରସର ପ୍ରଗତିର ନନ୍ଦିଘୋଷ ପତିତ ଉଦ୍ଧାର ପ୍ରାୟେ ମୋକ୍ଷପାଏ ଭୋକଶୋଷ ଭକତ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଜଗା ବଡ଼ଦାଣ୍ଡେ ଧୂଳିଧୂସର ଭିଟାମାଟି ବଦଳରେ ଦାଦନର ଚାବୁକ୍ ପ୍ରହାର । ବିଜ୍ଞାନର ଆସ୍ଫର୍ଦ୍ଧାରେ ଫଳପ୍ରଦ ଚନ୍ଦ୍ରମା ବିଜୟ ଉଦର ଜ୍ୱାଳାରେ ମୁଣ୍ଡ ବିକେ, ମାନିନିଏ ପରାଜୟ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ସ୍ୱାଧୀନତାର ପରିଧି ଦେଶରୁ ବିଦେଶ ଲୁହ କୋହର ସଉଦାରେ ହାରେ ଜୀବନର ସନ୍ଦେଶ । ଜାତିସଂଘେ ଫୁଲମାଳ, କେତେ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଡିଣ୍ଡିମ ଗଣ୍ଡେ ଦାନା, ଖଣ୍ଡେ କନା ପାଇଁ ନିତି ସଂଘର୍ଷ ରକ୍ତୀମ…
ତୁ ଗଲାପରେ ବେରଙ୍ଗ ଲାଗେ ଏ ଜୀବନ ତୋ’ର ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ସବୁ ପ୍ରତିମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମତେ ଦ୍ଵନ୍ଦରେ ପକାଇ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଏ ଆଖି ଆଗେ ଖୁସି ଦେଖିଲେ ବି ମୁଁ ହସିପାରେ ନାହିଁ । ତୋ ବିନା ଭାରି ଏକା ଏକା ଲାଗେ ମୋ ହୃଦୟର କୋହ ସବୁ ବୁନ୍ଦା ବୁନ୍ଦା ହୋଇ ଝରିପଡ଼େ ଶୁଖିଲା ଓଠ ଉପରେ ମୋ ବୁନ୍ଦାବୁନ୍ଦା ଲୁହରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ତତେ ନେଇ ଦେଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ ॥ –…
