କେବେ ମନର କଥା ତ କେବେ ମନର ବ୍ୟଥା ଆଉ କେବେ କିଛି ତଥ୍ୟକୁ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଏକ ବିଶେଷ ମାର୍ଗ ହେଉଛି କବିତା, ଯାହାକି ଲେଖକରୁ ହୃଦୟରୁ ସିଧା ପାଠକର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ।
ବିରହରେ ଯଦି ଭିଜି ନାହିଁ ଆଖି ତାକୁ କିବା ପ୍ରେମ କୁହ ଶୁଖି ନାହିଁ ଯଦି ତଣ୍ଟି ତା’ ଆଗରେ ସେହି ଗଭୀରତା ପାଇ ନାହଁ । ମୁହେଁ ନ ଫୁଟିଛି ହସ ଯଦି ତୁମ ତା’ ନାଁକୁ ଭିଡ଼ରେ ଶୁଣି ହଜାରେ ସ୍ୱରରୁ ଯଦି କଣ୍ଠସ୍ୱର ନପାରିବ ତୁମେ ଜାଣି । କୁହ ନାହିଁ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରେମ ତାହାକୁ ଖାଲି ଶାରୀରିକ ନିବିଡ଼ତା ଭାବୁଥିଲେ ଖାଲି ପ୍ରେମ ଶରୀରରେ ଶୁଣ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ କଥା । ଭିଜିଥିଲା ଆଖି ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କର…
ତା’ର ଗୋଟେ ଭାଗ୍ୟ କ’ଣ ମ ଯାହାର ଗୋଟିଏ ରାତି ଆୟୂଷ ବିବେକ ମଣିଷତ୍ୱ ଏସବୁ ତ ସାହିତ୍ୟ କିଲାସରେ ଘୋଷା ସରଳାର୍ଥ ବାକି ଯାହା ଦେହଟା ପାଇଁ ଏଠି ଏରୁଣ୍ଡିବନ୍ଧ ସାହେବ ଏଠି ଦିନରେ ଚର୍ଚ୍ଚାକରେ ମୋ ଅସଭ୍ୟତା ଆଉ ରାତିରେ ଧାର୍ଯ୍ୟକରେ ମୋ ଦେହର ମୂଲ ନିକିତିରେ ତଉଲି ମୋ ଅସହାୟତା ସାହେବାଣୀ କହେ କାରଖାନାରେ କାମକର ସେଥିରେ ସମ୍ମାନ ଅଛି ମୁଁ ହଁ ଭରେ କହିପାରେନି ଯାହା ସେ ମାତାଲ ଠିକାଦାରର ପଶୁତ୍ୱର…
ସଖୀ: କାହିଁ ଗଲେ ସଖା, ତାଙ୍କ ବଂଶୀସ୍ୱର ଶୁଭେନି କାନକୁ, ଚାଲିଗଲେ କି ଶ୍ୟାମ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ ସଦନକୁ? ସଖା: ଯାଏ ଯେବେ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ ଅବା ରାଧାର ସଦନେ, ସଖୀ ରହି ଥାଏ ଚିର ପ୍ରାଣ ସଖା ଅନ୍ତର୍ମନେ । କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଆବାହନେ କରେ ପ୍ରେମ ନିବେଦନ, ସଖୀର ଡାକକୁ ସଖା ଡେରି ଥାଏ ବେନି କର୍ଣ୍ଣ । କ୍ଷଣିକ ବିଳମ୍ବ କିବା ସଖୀ ସହିପାରେ ନାହିଁ, ଈର୍ଷା କାତର ପ୍ରେମ ପ୍ରମାଣ ହୁଅଇ । ଐଶ୍ୱରୀୟ ବନ୍ଧନ ସେ କୃଷ୍ଣ-କୃଷ୍ଣା ଭାବ,…
କେତେ ନିରାଶ୍ରୟୟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଞ୍ଜିବାର ଜାଗା ଘରୁ ରାଗି ଚାଲିଯାଇଥିବା ପିଲାର ପ୍ରଥମ ଲୁଚିବା ଜାଗା ପକେଟ ଖାଲିଥିଲେ ରହିବାକୁ ଜାଗା ନଥିଲେ ରାତି କଟାନ୍ତି ଏଠି ଅନେକ ଯୁବା କେତେ ଅନୁଭୂତି ଏଠି କିଏ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଆସେ ପୁଅକୁ, ଝିଅକୁ କିଏ ସାଙ୍ଗ, ସାଥି, ଅତିଥି ଅବା ବାପାମା’ଙ୍କୁ । ବିରହର ଅଗଣିତ କଥା ଥାଏ ଏଠି ଅପେକ୍ଷାରେ ଥାନ୍ତି ଅନେକ ଗାଡ଼ିର ଗାଡ଼ିର ନା ଫଳକରେ ଆସିବାର କିଏ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ ଆତ୍ମୀୟ ବନ୍ଧୁ…
ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧାର ଦୂର କରି ତୁମେ ଦେଇଛ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ । ଦିବ୍ୟ ଚେତନା ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ତୁମେ ଜୀବନକୁ କରିଛ ପୁଲକ ॥ ଆଲୋକର ଶିଖା ପରି ଜଳି ସଭିଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ବାଣ୍ଟିଲ । ଗୁରୁ ଯେ ସତରେ ଇଶ୍ଵର ଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରମାଣ ତୁମେ କଲ ॥ ଗୁରୁ ତୁମେ ମୋର ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଦେବତା ତୁମ ପାଦେ ତଳେ ରଖ । ଜୀବନକୁ ମୋର କର ହେ ସରସ ତୁମ ବାହୁ ତଳେ ରଖ ॥ – ଏଲିନା…
