ସମ୍ପର୍କ ମରିଗଲେ ହିଁ ଜଣା ପଡ଼େ ଯେ କେତେ ପ୍ରବଳ ଭାବରେ ବଞ୍ଚିଥିଲା । ସମ୍ପର୍କ ମରିଗଲେ ସ୍ମୃତି ଆସେ ଚୁମ୍ବକ ହେଇ, ଟାଣି ନିଏ ଲୁହାରେ ତିଆରି ଭାରି ନିଦ ଆଉ ଟୁକୁଡ଼ା ସ୍ୱପ୍ନ । ମୃତଦେହ ସବୁବେଳେ ଅର୍ଥହୀନ ତେଣୁ, ସମ୍ପର୍କ ମରିଗଲେ ମିଶି ଯାଏ ନଈ ସାଙ୍ଗେ, ବହି ସାଙ୍ଗେ ଏକୁଟିଆ ଆମ୍ବ ଗଛ, ଝଙ୍କାଳିଆ ବୁଦା ସାଙ୍ଗେ, କପାଳର ରେଖା ସାଙ୍ଗେ, ହାତର ଆୟୁଷ ସାଙ୍ଗେ, ଦର୍ପଣର ଧୂଳି ସାଙ୍ଗେ, ପାଦର ଚପଲ ସାଙ୍ଗେ……